دوستان کسی هست این عطر رو تست کرده‌ باشه؟ ترکیب نت ها واقعا جالبه. یاس و نارنگی.

بلاسم لاو ترکیبی هست از شکوفه های بهاری، آمارتوی بادامی، نت های پودری و وانیل. رز به نظر من در کار بولد هست و مقداری حالت پودری داره. این رو هم در نظر بگیرید که کار، حس و حال وینتج و کلاسیک داره و اون دسته افرادی که هر رزی اونها رو به یاد عطر مشهدی میندازه باید به شدت ازش فاصله بگیرند. به عبارتی، کار، چندان ایرانی پسند نیست.

با این مقدمه باید بگم که من بلافاصله بعد از اولین تست عاشق بلاسم لاو شدم. یادمه واکنش دوستم در مغازه انقدر بد بود که گفتم، شهرزاد… صبر کن… مطمئنی این رو دوست داری؟ در تست دوم اما که چندین ماه بعد اتفاق افتاد تصمیمم قطعی شد. بلاسم لاو من رو بلافاصله به بهاری زیبا و گم شده در اتاق دخترخاله ی بزرگ، در یک خانه ی حیاط دار قدیمی در تهران اوایل دهه ی هفتاد میبره. جلوی میز آرایش بلند چوب گردوی پر از عطر و لوازم آرایش، وقتی که آفتاب تمام ایوان عریض خانه رو میپوشوند و تا وسطهای فرش جلو می اومد، وقتی که صدای پرنده ها تمام اتاق رو پر میکرد. باید سنم خیلی کم بوده باشه چون تصویری که از میز آرایش در ذهنم دارم میزی هست بلند و عریض که باید برای دسترسی بهش روی چهارپایه میرفتم. دخترخاله دیگه ایران نیست، اون خونه ی قدیمی سالهاست که جاش رو با یک ساختمان مدرن چند طبقه و بدون حیاط عوض کرده، و میز چوب گردو هم در خانه ی یکی از خاله ها خاک میخوره. اما این لحظات آرام بخش کودکی در سالهای بعد بارها به کمک من اومده ن.

حقیقت این هست که در این مرحله از زندگی اساسا بازخورد در خصوص عطر برام اهمیتش رو از دست داده. عطر برای من به یکی از مهم ترین لنگرگاههای زندگی ام تبدیل شده. روایح من رو به خودم، به خودم در دوردستها و یا به خودی که دوست دارم باشم نزدیک میکنند. و چه هست عطربازی به غیر از بازگشت به لحظات زیبای روزها و سال های دور. روزهایی که شاید حتی زندگی شون نکرده باشیم.

«من و هانریت تا مدتی بعد از غروب ماندیم زیر درخت های اقاقی. بچه ها دور و برمان می پلکیدند و خودشان را سپرده بودند به نور دمدمه های غروب آفتاب. وقتی کلمات کاری از پیش نمی بردند، این خاموشی بود که وفادارانه به خدمت جان های ما می آمد. نیازی هم نبود که دعوت بوسه ای در کار باشد، روح های ما بی هیچ مانعی با هم در رفت و آمد بودند، هر دو از جادوی نشئه ای فکورانه سرمست می شدند، و در تلاطم مواج یک رویا شناور بودند.»
زنبق دره، اونوره دو بالزاک

«به موسم بهار در پارک» بدون شک یکی از زیباترین رفرنس های زنبق دره (یا همان موگه، یا گل برف) در عطرسازی مدرن هست. کار با ترکیبی از یک گلابی شیرین و زنبق دره آغاز میشه و در انتها مشک زیبایی به ترکیب اضافه میشه. متوجه شدم نت زنبق دره هم از اون نت هایی هست که بلافاصله من رو به همان دختر کوچکی تبدیل میکنه که رو به روی میز آرایش خاله اش می نشست و در دونه دونه ی کرم ها و عطرها رو باز میکرد. به خصوص از سادگی این کار لذت میبرم. اینکه موگه اینقدر با سایر نت ها ترکیب نشده که نشه تشخیصش داد. اصالت و حس و حال کلاسیکش باقی مونده و در عین حال کاملا عطری هست برای امروز. اسپرینگ تایم من رو خیلی برای تست Diorissimo از برند دیور که شاید کلاسیکترین رفرنس زنبق دره باشه کنجکاو‌ کرد. از خاله پرسیدم که آیا در جوانی دیوریسیمو استفاده میکرده؟ به خاطر نداشت و گفت به من خیلی عطر هدیه میدادند. و در آخر اینکه… به نظرم تا لذت این قبیل کشفیات هست، زندگی ارزش زنده موندن داره!

کلا من با الحمبرا و فرگرنس موافقم. این گزینه ها رو تست نکردم اما قطعا با این شرایط و قیمتها سراغ الحمبرا رفتن منطقیه.

نه متاسفانه. سعادتش نصیبم نشده. اما الان دیدم زنبق دره داره و برام جالب شد.

سلام. گویا یکی از کارهایی که خیلی شبیه به این کار استلا مک کارتنی هست miss charming از برند juliette has a gun هست.

کامنت شما پر از غلط هست. جملات فعل و فاعل درست ندارند و یکهو قطع میشن. چند تا غلط املایی دارید. کسانی که لایک کردند استانداردهای پایین خودشون رو نشون دادن. بیشتر دقت کنید. عطرافشان پلت فورم مهمیه و صفحه چت خصوصی شما نیست.

عطر رو زدید بعد رفتید حمام آمدید و بر اساس آنچه پس از صابون زدن، روی پوستتون باقی مونده میگید این عطر صابونیه؟ جالبه.

خیلی موافقم با نظرتون. بر خلاف ظاهرش اصلا یک کار بچگانه نیست. به خصوص در سرمای زمستون مثل یه لحاف شیرین دلچسب دور آدم میپیچه. من هم یه باتل ازش داشتم و تموم کردم.

یه ریویور انگلیسی در یوتیوب فالو میکردم که میگفت من صبر میکنم تا باتل ها خودشون به سراغم بیان! ای آشور زیبا، لطفا خودت به سمت من بیا. اینطور که از ریویوها میبینم، تو همون یاس گمشده ی من هستی.