مرسی از این یادداشت قشنگ

آخرین قطرات دکانت دونا بورن این رومام رو خالی کردم روی خودم تا خستگی بیهوده ی روز، اون همه بدو بدوی بی فایده، دربره. غرق در این رایحه ی انگور وحشی شیرین یاسی وانیلی، در این فکر که چرا، چرا زندگی ما نمیتونه همینقدر شیرین باشه؟ احساس میکنم یه جایی توی زندگیم درست به اندازه ی همین رایحه، «صورتی» (بر وزن la vie en rose) بودم، ولی وسط این همه بلبشو در اطرافم دیگه نمیدونم اونجا کجا بوده، کی بوده، چه شکلی بوده. ای دونا بورن این رومای ۳۰ میلیونی، سعی میکنم خاطره ی آخرین قطراتت رو در ذهنم نگه دارم.

غزال جان من یه آپدیت رو این کار بدم و بگم که بعدتر خریدمش و واقعا به یکی از دوست داشتنی ترین هام بدل شده. این کار اصلا «لطیف و زنونه» نیست. به این معنا که نه نت گل قابله ملاحظه ای داره و نه گورماند هست و نه مشکی و نه… منظور این یوتیوبر خارجی ها از «انرژی زنانه» ممکنه گاهی متفاوت باشه با ما، به خصوص اگر طرف از مهد سیمون دو بوار اومده باشه. در کلوئه نومد، خزه در بیس کار ذکر شده ولی واقعا از ابتدا تا انتها حضور داره. اون آلوی اولیه صرفا یه حس و حال ترش اولیه به عطر میده. اما کار سرتاسر خزه ای هست. مثل بارنیا و اینها هم نیست که تاپ نت های جذاب براش گذاشته باشن که آدم میخکوب بشه. در عین حال مشابه کارهای خزه ای زنونه دهه هشتاد نودی مثل Knowing هم نیست که فورانی از گل رو درش شاهد باشیم که آسون ترش کنه. واقعیتش نومد برای من عطری هست مناسب جلسه هایی که توشون نیاز به اعتماد به نفس دارم. جایی که باید چیزی بگی و انقدر خودت بهش مطمئن باشی که همه بدون بهانه گیری بپذیرنش. یعنی یه وضعیت ذهنی ای که دارم روش کار میکنم، و اساسا برای من دشوار هست. واقعیت اینه که این «وضعیت ذهنی» به دلیل مسائل فرهنگی در ایران اغلب هم به مردها نسبت داده میشه. (من واقعا تو سالهایی که کانادا بودم این رو جلوی چشم هام دیدم که چقدر این مرز جنسیت اونجا کمرنگ تره و گاهی چقدر دخترها متفاوت با ما عمل یا فکر میکنن.) دقت کن که منظورم لجبازی یا سرتق بودن یا «حرف حرف منه» نیست، بلکه یه اعتماد عمیق درونی به همه ی اون چیزی که هستی و کاری که میکنی. این کار خیلی خیلی هم پائیزه هست برای من. اصلا نومد عطر پائیزه. با این حال کاری نیست که مثلا موقع پیاده روی یا ریلکس کردن تو خونه استفاده ش کنم. بلکه متعلق به یک وضعیت خاص ذهنی هست.

اینم بگم که پدر من عاشق این عطر هست چون اصولا عاشق خزه بلوط هست و اوایل که خریده بودمش دائم از باتل من استفاده میکرد انقدر که دوستش داشت. اولش آهسته پرسید مطمئنی زنونه نیست؟ خیالش رو که راحت کردم که همه میگن یونیسکسه دیگه کلی ازش استفاده کرد.

ببینید یه نکته ای رو درباره ریفورموله های موگلر بگم. باتلی که من دارم مربوط به دوره خود موگلر هست و بچ کد‌۲۰۱۷ هست، اما کلا ریفورموله های «تیری موگلر» به «موگلر» یک شبه اتفاق نیفتادن. لورآل بعد از خرید کمپانی به تدریج‌ فورمول عوض کرده. یعنی اصولا بچ های سال های اولی که تغییر به «موگلر» دادن همیشه از بچ های یکی دو سال اخیر بهتره. خود ایلین حدود پنج سری تغییر کرده که سه بارش تو دوره خود‌موگلر بوده و از شکل ظاهری باتل و رنگ مایع قابل تشخیصه. و اونا هنوز اون جادوی موگلر رو دارن.

به طور کلی میخوام بگم از تولیدات دوره موگلر، سالهای اول خریدش توسط لورآل هم نباید غافل شد. تقریبا تا قبل از ۲۰۱۹. این کار که حالا دیگه اصلا توقف خورده تولیدش.

مغازه ویا.....نا.....ی وزرا رو یه چک کنید

هر چی بچ کد جدیدتر باشه بدتره. ورژن های خیلی جدید دیگه اصلا ایلین نیستن. لازم نیست حتما اولین ورژن رو پیدا کنید. دور و بر ۲۰۱۶ یا ۲۰۱۸ هم پیدا کنید اوکیه.

چه جالب که همچین بازخوردی گرفتین. این عطر دیسکانت شده و خیلی هم نایابه. بخشی از اون حالت کرمی به خاطر گاردنیاست. واقعا این کار یکی از گاردنیاهای مورد علاقه ی منه. اون بیس چوبی اش هم خیلی با قدرت حضور داره.

واقعا مرسی که بریت ادوپرفیوم رو ریویو کردین. من به خاطر ترکیب گلابی و بادوم چند وقته تو فکر بلایند بای ‌کردنش هستم. خیلی قدیم به نظرم یه تست گذری کردم ولی توی خاطرم نمونده. چقدر داره به ما ظلم میشه که این عطرای خوب و دم دستی و دیزاینری انقدر گرون شدن!

لطفا اون بزرگواری که نوشتند لیلاک لاو بوی قیمه میده بیان اینجا پاسخگو باشن تا سایت به هم نریخته :)

شما رشته تون هواشناسی بوده؟