خب اینم که گفتین میشه دیت دیگه! دیتی زیبا در استان های شمالی کشور.

چقدررر هم باتل عجیبی داره!

زنده باد

من برای مدت بسیاری درباره ی لایک دیس کنجکاو بودم. تعداد بسیاری از یوتیوبرهای خارجی که دنبال میکردمشون از این عطر میگفتن، از اینکه حس خونه و «cozy بودن» میده. بعد که تستش کردم اول حس کردم ازش متنفرم، بعد حس کردم میخوام مال من بشه. یک بار هم از دکانت در سرمای زمستون فیدبک مثبتی گرفتم، و البته دوستی که بازخورد رو داده بود بلافاصله بعد از بو کردن خود دکانت گفت، «شهرزاد هنوز برای سن تو خیلی زوده که این عطر رو بزنی.» هنوز این جمله از دهانش خارج نشده بود که فهمیدم میخوام از این کار باتل داشته باشم. و باتلی به زودی مال من شد. به قول ناتالی ساروت در رمان افلاک نما، «حالا مال اوست، متعلق به اوست، خودش را توی آن نوازش می دهد، توی آن پناه میگیرد… او این طوری ساخته شده، می داند که فقط چیزی را که بتواند صاحب شود، چیزی را که بتواند مالک شود، قادر است با دقت و با عشق نگاه کند.»
لایک دیس با یک زنجبیل بسیار تند شروع میشه و زنجبیل تقریبا در تمام طول کار و در درای داون باقی میمونه. گیاه ایمورتل نقش بسیار مهمی‌ در کل کار داره. رایحه اساسا یک رایحه گیاهی-هربال هست بدون اینکه سبز باشه، یا بوی گل های رایج رو بده. شیرینی کمرنگی داره که‌ گویا از نت کدوحلوایی میاد. بسیار کار خاصی هست و فضا و حس و حال و‌ روحیه خاصی میطلبه پوشیدنش. برای من کمی هم یادآور بعضی خانم های کانادایی و فضای قدیمی خونه هاشون هست. ولی شاید توصیف تیلدا سوئینتن در این یادآوری تاثیر گذاشته باشه.
لایک دیس به هیچ وجه رایحه سیفی نیست. اصلا «عطرگونه» نیست. سن عطر به نظرم بالای ۴۰ هست و یا برای تمام کسانی که میخوان «هتی گینگ» آروم و مستقل درونشون‌ رو زنده کنن. من دوستش دارم!

یک روز غم انگیز بارونیه که با ترس و لرز بسیار اومدم سر کار. از گذاشتن ماشینم در کنار هر ساختمون رها شده و نیمه کاره ای میترسم. واقعا دلم نمیخواد این روزها بیام بیرون و این اجبار برای آمدن به شرکت امروز صبح عصبانیم کرد. لیبر پارفوم زده م بدون اینکه توجه چندانی بهش داشته باشم. همین!

آفرین پس از کودکی مشخص بوده به بوها توجه دارید. حالا جالبه که من خود بوی زنجبیل رو چندان دوست ندارم و تقریبا به هیچ قیمتی حاضر نیستم زنجبیل خام رو بخورم حتی موقع مریضی. اما در روایح و با ترکیب نت های دیگه عاشقش هستم. مثلا در لاو دیلایت و یا وُچه ویوای ولنتینو. اما اگر زنجبیل ترکیب نشده باشه و خیلی خام به نمایش گذاشته شده باشه (مثل تاپ نت like this از اتات لیبر درانژ، یه مقدار کنار اومدن باهاش برام سخت میشه.

سال گذشته یک دکانت ده میل از لاو دیلایت رو تموم کردم و امروز رفتم سراغ دومین دکانت. به نظرم مهم ترین چیزی که درباره این کار زیبای زنانه از آمواژ وجود داره ترکیب بسیار خوب، و ضمنا همه پسند، نت های مختلف با همدیگه ست. دقیقا نمیفهمی کجا و چطوری، اما یکهو میبینی از سمت و سوی گورماند به گلی و بعد به پودری پرتاب میشی، و از همون وسط ناگهان یاس قشنگی بیرون میزنه که زندگی رو برات زیبا میکنه و در عین حال هیچ چیز از گورماند بودن ماجرا کم نمیکنه. نت هایی که احتمالا حسشون میکنم دارچین، زنجبیل، یاس، وانیل، هلیوتروپ و رام هستند. من شکلات یا رز چندانی از این کار نمیگیرم.

به امید روزی که باتل قشنگی از لاو دیلایت راه خودش رو به زندگی من باز کنه…

«مبتدی ها این کار رو انجام میدن و به دیگران هم توصیه میکنن.» استفاده از یک لحن بسیار تحقیرآمیز و خشمگین وسط یک بحث که اصلا طرفش شما نبودین، بدون هیچ دلیلی! خیلی واضحه که عطر به خورد پوست‌خشک میره و اگر رطوبت پوست‌ کم باشه ماندگار نخواهد بود. برای اینکه پخش داشته‌باشه اول باید ماندگاری داشته باشه. وازلین و‌کرم مرطوب کننده‌های عادی ایرانی هم اصلا منظور نیست. کرمی یا روغنی که مطلقا رایحه نداشته باشه یا رایحه ش با عطر هماهنگ باشه. مثلا وانیلی برای عطر وانیلی، و‌غیره. نوع لوسیون و‌کرم خیلی مهمه که عطر رو خراب نکنه.

یکی از بهترین بازخوردهایی که در زندگی ام گرفتم رو از این عطر داشتم. برای رفتن به یک شام کاری تو خیابون های تفلیس قدم میزدیم و داشتم نهایت سعی ام رو برای برقراری ارتباط با چند خانم روس که انگلیسیِ چندانی نمیدونستند میکردم که یهو یکی شون که اصلا انگلیسی بلد نبود به یکی که کمی بلد بود اشاره ای کرد و نفر دوم بهم گفت میگه بوی عطرت عالیه. چیه اسمش؟ باتل کوچیک پونزده میل ارزشمندم رو از داخل کیف درآوردم تا ازش عکس بگیره، و اینطوری عطر شد واسطه ای برای برقراری ارتباط که زبان های بیگانه رو در شهری بیگانه تر درنوردید.

گَرده موآ (از من محافظت کن/ مرا در آغوش گیر) رایحه ای بسیار زیبا و شاهانه هست از گل های سفید، و به طور خاص گاردنیا. گاردنیای سنگین و رسمی ای که مشک و وانیل و بیس نت های قوی پشتش رو محکم کرده ن، و به این لحاظ وجهه ای از گل رو به تصویر میکشه که کاملا با گاردنیای لطیف و خنک ژور د هرمس گاردنیا و همچنین احتمالا با گاردنیا پتال ون کلیف متفاوت هست حضور ایلانگ ایلانگ هم به نظرم به وضوح احساس میشه و به درخشش گل های سفید کمک میکنه.

مناسب شب، غیر روزمره، برای تمام فصول، و بسیار ارزشمند. حیف که به دلیل بی علاقگی غالب ایرانیان به روایح گلی، جزء کارهای در دسترس از برند جووی نیست.

به نظر من بعضی از آدم ها به دلیل خشکی پوستشون یا اصولا شیمی خاص پوستشون اصولا کم پیش میاد عطرشون پخش بوی بالایی داشته باشه. چنین افرادی حتی بوی عرق شون هم خیلی پخش نمیشه. البته که کلا تو تولیدات جدید، شرکتها پخش بوی عطرها رو به دلیل حساسیت آدم ها کلا پایین آوردن. راهش همون چرب کردن پوست قبل از استعمال عطر هست به نظر من. و اسپری تکمیلی هر حداقل سه ساعت یک بار. البته که اطرافیانِ بی ذوق و بی قوه ی تشخیص هم میتونن دخیل باشن!