کاپیتان بلک ریچارد

سلام جناب فخر گرامی

چندی قبل بعد از دیدن نظر شما دوباره هوس این ادکلن نوستالژیک مثل بوی نان تافتون داغ به جونم افتاد. بالاخره هر دو متعلق به یک نسلیم؛ نسل یقه‌باز، پشمای سینه، صدای خشن و کوکتل و سیگار! اینم اضافه کنم همه نظرات شما رو با جون و دل میخونم...
خلاصه خریدمش.چون این عطر صفحه جدا نداره، گفتم همینجا ذیل نظر شما منم چند خط تجربم رو بنویسم:

اول از همه خوشحال شدم که رایحه‌اش تغییر نکرده. انگار فرمولش رو تو گاوصندوق بانک مرکزی نگه داشتن! پرفورمنس، همچنان نسبت به این زمان انفجاریه؛ یه پاف می‌زنی، تا سه متر اون‌طرف‌تر اعلام حضور قوی میکنه.
من اصولاً علاقه‌مند به روایح تنباکویی نیستم، ولی این یکی از اون تنباکویی‌های آلبالویی قلیونیِ فانتزی نیست؛ این تنباکو، تنباکوی مرده!
اون‌قدر مرده که آدم نگران میشه نکنه خودش هم هم‌نسل رایحه شده باشه! بویی که باهاش ناخودآگاه یقه پیرهن باز میشه، دو دکمه هم کم میاری، و صدات نیم‌پرده بم‌تر درمیاد!
چهار سال پیش هم Mercedes-Benz کلاب بلک رو خریدم؛ عطری که تو اروپا محبوبه ولی برای ذائقه هموطنان ما چون یه ردّی از کاپیتان بلک داره، سریع برچسب «داداش این همونه!» می‌خوره. یه بار دو پاف ازش زدم تو دفتر، هنوز ننشسته بودم که از پشت پارتیشن یکی گفت: کی کاپیتان بلک زده؟
همون‌جا فهمیدم جامعه هنوز آماده درک تفاوت‌ها نیست! با اینکه خودم معتقدم کلاب بلک لطیف‌تر و شیک‌تره، ولی همون جمله کاری کرد که در حالی که فقط یک‌سومش مصرف شده بود، تقدیمش کردم به یکی از دوستان؛ باشد که او در مسیر روشنگری بویایی قدم برداره!

اما این کاپیتان بلک… فقط یک پاف روی لباس زدم و دچار تنگی نفس شدم. نه در حد اورژانس، ولی در حدی که به زندگی و تصمیماتم فکر کنم! یا به قولی برم تو رفتارم و به اتاقای زشتم فکر کنم!
همون رایحه آشنا بود، اما شاید من پیرتر شدم و ریه‌هام دیگه با نسل کوکتل و سیگار هم‌عقیده نیستن. در حالی که کلاب بلک هیچ مشکلی برام ایجاد نکرد و تفاوت کیفیت و رفتار متمدنانه‌اش با سیستم تنفسی‌ام کاملاً محسوس بود.
از این به بعد تصمیم گرفتم کاپیتان بلک رو به جای قفسه سینه، حوالی شکم و مناطق دور از بینی اسپری کنم؛ تعامل حداقلی ولی محترمانه!
و بالاخره به این نتیجه رسیدم که دیگه عطرهای اماراتی یا بی‌کیفیت نگیرم. یا از خونه‌های عطر معتبر کشورهای توسعه‌یافته خرید می‌کنم، یا اگر وسعم نرسید عطر نمی‌زنم! در بدترین حالت هم ماهی یک بار حمام می‌رم و می‌گم: طبیعی‌ام، ارگانیک‌ام، مینیمال‌ام!
در هر حال ممنون از شما که با لطفتون سوار ماشین زمان شدم و با یک پاف، چند دهه عقب رفتم.امیدوارم هرجا هستید، در کنار عزیزانتون در صحت و سلامت باشید و رایحه زندگی‌تون همیشه بالانس و خوش‌پخش باشه!

درود بر شما
می بايست به نام عطر دقت می کردید. خود کمپانی اسمش رو گذاشته: بد بوووووی!😄😄

CAROLINA HERRERA - CH for Men

شاید با مرگ پر شود
فاصله خیال تو با من!

فیلم Uzak «اوزاک» به معنی فاصله، ساخته‌ی نوری بیلگه جیلان از اون دست آثاریه که نباید با برچسب «ساخت ترکیه» دست‌کم گرفته شه. این فیلم، معنی‏ گرا و در نوع خود شاهکاره؛ چینش قاب‌ها و دقت در میزانسن طوریه که به عنوان مخاطب، سرمای این فاصله‏ ها را تا عمق استخوان حس می‌کنیم:
فاصله‌ی ما با جهان،
با فرهنگ‌ها،
با نزدیکان،
و از همه تلخ‌تر، با خودمون.

محموت، روشنفکرِ علاقه‌مند به سینمای تارکوفسکی و بحث‌های جدی هنری، در خلوتش از تماشای هرزه‌نگاری هم نمی‌گذره. این دوگانگی، نه یک تناقض روایی، که تصویری از انسان معاصره: موجودی معلق میان تعالی و ابتذال.

سی اچ من؛ ابتذالی که می‌دانم و باز انتخابش می‌کنم!

Carolina Herrera برای من دقیقاً همین نقطه‌ی دوگانه است.CH Men و CH Men Prive هرکدام وجهی از این کشاکش‌اند.
«سی اچ من» نگاه حریصِ یک خواننده‌ ادبیات و فلسفه به ژورنال‌های پرزرق‌وبرق اما بی‌محتواست؛ تورق مجلات مُد، خودروهای لوکس، ترندهای دکوراسیون و فرهنگ عامه.
اون بخش از وجودمون که نه ‌تنها بند نافش را از ابتذال نبریده، بلکه با اشتیاقی خاموش به اون پاسخ می‌ده.
این عطر منو مدهوش می‌کنه؛ در عین حال بی‌چهره است. ساختاری ژنریک داره و به‌همین دلیل به‌سرعت فراموش می‌شه. بعیده در حافظه‌ی کسی ماندگار بشه.
فلنکر «Prive» با حال‌وهوای بوزی–چرمی‌اش شخصیت قوی‌تری داره، اما همون‌جا که می‌خواد متمایز بشه، زیاده‌روی می‌کنه و خیلی زود حس بویایی رو خسته می‌کنه. با این حال، دوستش دارم.

من آدمی متین، عمیق و بی‌اعتنا به ظواهرم!!!!!!! 😄😄
می گید نه؟ از مادرم بپرسید!!! ها ها ها (مگه شناخت مادر از فرزند کم اعتباری داره؟) 😜معمولاً سراغ عطرهای بی‌هویت و صرفاً ترندپسند نمی‌رم. سعی کردم مخاطب خانه‌های عطر ارزشمند باشم و از اهل فن، به خصوص در این محفل ارزشمند، یاد بگیرم...

اما «سی اچ من» باگ شخصیتی منه. جایی که بویاییم آگاهانه به لذتِ دم‌دستی تن می‌ده.
البته باید بگم فقط یکی از بیشمار باگ‏های شخصیتیم!
بهتره بگم من یک باگ شخصیتی هستم!! (آخخخییش؛ درست شد)

و قیمتش؟ همون ‌قدر عادلانس که جهانی که در اون زندگی می‌کنیم و شرایطی که الان در اون به سر می‏بریم.
تمدید کردنش فقط پرداختِ قیمت کمرشکن امروزش نیست؛ چشم‌پوشی از تجربه‌های عمیق‌تر و هنرمندانه‌تره. راستش شایدم چشم پوشی از نون و دارو!

موزیک: خالی از عاطفه و خشم؛ ترانه سرا: زویا زاکاریان

تصدقتان عزیزان
سالم و برقرار باشید

Jean Paul Gaultier Le Male Elixir for men

این عطر، در کنار پرشمار محصولات شبیه به خودش چه در این لاین ژان پل گوتیه یا دیگر خانه‏ های مین استریم همچون استرانگر ویت یو، وان میلیون و ... نماد گرایش ذائقه عمومی به وسعت یک جهانه. حداقل آمار و ارقام تولید و فروش اینطور میگه. البته خیلی هم به آمار نیازی نیست هرجا میریم این روایح پیجیده. شیرین، آدامسی (به خصوص دارچینی)، صابونی، پراکندگی زیاد، شنگول و فاقد کارکتور.

واقعا گرایش ذائقه عمومی اونم در این وسعت، به این نوع روایح طبیعیه یا واقعا دامنه نفوذ تبلیغات تو صنعت مد، اینقدر باورنکردنیه؟

باتل این عطر خودش گویای همه چیزه. پرزنت عریان و شرم ستیز نیم تنه با ضامن نارنجک؟!! انسانی فاقد چهره و خلاصه شده در نیم تنه!

شیرینی این‌جور عطرها آدم رو یاد طعم شربت‌ها و سوسپانسیون‌های دارویی می‌اندازه؛ همونایی که هر چقدر هم تلاش می‌کنن تلخی رو پنهان کنن، آخرش بیمار رو به این نتیجه می‌رسونن که خوردن زهرمار خالص شرافت بیشتری داره تا این شیرینیِ تصنعی!

این سبک عطرها مانند خنده‌ای اجباری است؛ صدایی بلند، از پیش ضبط‌شده، اما بی‌ریشه در جان. حضوری پررنگ داره، اما فاقد عمقه ...
خندوانه دنیای عطر!!
این عطر هم مثل هم‌ردیف‌هاش، با این شیرینی اغراق‌آمیز و تصنعی (از نوع آدامس و دیگر شیرینیجات و دسرها)، در همنشینی با من نتونست حتی ذره‌ای از تلخیِ کام روح عبوسم رو کم کنه. امیدوارم برای بقیه عزیزان بتونه!
امیدوارم برای خودمم بتونه!!

محمدعلی کلی، با سر تاس، شکم برآمده و هفتاد سال سن، با این عطر در مجلس ترحیم یکی از اقوام، بیش از آنکه جلف باشه، نماد ناهماهنگی بود؛ ناهماهنگی میان موقعیت، شخصیت و انتخاب‌ها، بیش از هر چیز، روایت‌گر تضاد این عطر با واقعیت پیرامونمون.

و برای اونایی که ایشون را نمی‌شناسند — یعنی تقریباً همه به‌جز خودم — عرض کنم محمدعلی اسمش است و چون ظاهر و مرامش هیچ سنخیتی با کاسیوس کلی، اسطوره بکس نداره بهش میگن کلی!

زندگیتان معطر عزیزان
همواره تندرست باشید

Invictus for men

پاکو رابان، آینه‌ی روح زمانه‌ی ماست؛ تجلی خوانشی نیچه‌ای از جهان، آن‌جا که تناقض نه عیب که استراتژی است. گویی فیلسوفی با سبیل‌های تاب‌داده، برای نوشیدن قهوه ناچار است با یک دست سبیلش را کنار بزند و با دست دیگر دامن مینی‌ژوپش را مرتب کند. شکوه و هزل، ژست و سودا، هم‌زمان.
برای آن‌که چیزی را به کانون توجه بیاوری، یا باید نور پرژکتور را بی‌رحمانه بر آن بتابانی، یا همه‌ی روزنه‌های نور را ببندی تا ذهن، در خلأ، وادار به اندیشیدن شود. رابان راه اول را برگزید: اغراق، درخشش، فلز، طلا، بطری‌هایی که بیشتر فریاد می‌زنند تا نجوا کنند.

او برای بیان مانیفستش به صنعت فشن پناه برد، نه به محافل روشنفکری و نه به آکادمی‏ها. عامدانه از ادبیات فاصله گرفت؛ چون می‌دانست جهان امروز با تصویر و شیء متقاعد می‌شود، نه با پاورقی و استدلال.

و رادیکال‌تر از آن: مخاطب متویط را انتخاب کرد؛ دنبال‌کننده‌ی برندهای متوسط با ذائقه‌ای متوسط. نه خانه‌های نیش، نه جریان‌های ضدغطر، نه طراحانی که دغدغه‌هایشان را با احتیاط در لایه‌های زیرین محصولی تجاری پنهان می‌کنند. او مستقیم به قلب بازار رفت؛ جایی که «سلیقه» تولید و تکثیر می‌شود.

در گام آخر، خودش را قربانی کرد. به‌جای آن‌که بیرون بایستد و نقد کند، به نماد همان آسفتگی بدل شد. فقدان انسجام انسان معاصر را با سبک و رفتار شخصی‌اش فریاد زد.همان جهانی که روزی برداشت کاریکاتوروارش از موسیقی شرق را با سیتارِ روای شانکار در کنار راکِ گروه بیتلز جشن گرفت، امروز هم می‌تواند مراقبه‌ی سازمانی به سبک اوشو را برای افزایش بهره‌وری کارکنان BMW تجویز کند.

در چنین صحنه‌ای، ریش سفید پاکو رابان با لباس سفید هندی و «نمسته» گفتن در فشن‌شو، دیگر ژست نیست؛ آینه است.بطری عطر در هیئت کاپ، شمش طلا یا ربات اسباب‌بازی، دیگر صرفاً طراحی صنعتی نیست؛ شوریدن بر جهانی است که خودش شریک جرم ایجادش است.

او می‌توانست چون چگوارا با رویکردی پراگماتیک در برابر سرمایه‌داری بایستد و اسطوره شود. می‌توانست مانند هربرت مارکوزه در قلمرو فلسفه به کندوکاو نظری بپردازد.اما مسیر دشوارتر را انتخاب کرد:
غرق‌شدن در ارقام فروش و گزارش‌های مارکتینگ به جای تأملات فلسفی و زیستن در تجمل به جای پرسه زنی در کوه های سیرا مائسترا.

اکنون ما وارث جهان اوییم؛ جهانی که در آن بطری عطرهایش را بعد از هر بار استفاده در کشوی دراور پنهان می‌کنیم از ترس مضحکه‌شدن یا از بیم آن‌که کودک فامیل آن را اسباب‌بازی بپندارد و بشکند.
این همان لحظه‌ای‌ست که تمثال رابان، نیشخندزنان، پیش چشمانمان جان می‌گیرد و نجوا می‌کند:
«فکر نان باش که خربزه آب است…»

تصدقتان عزیزان.برقرار باشید

Kutay Unique'e Luxury for women and men
کلافه از ترافیک جنوب به شمال چمران، از تاکسی پیاده شدم تا بقیه مسیر رو پیاده گز کنم. یادم افتاد دکانت کوتای تو جیبمه و یه پاف کوچیک به مچ دست روی نبض و …
هجوم روایح بوزی ، وانیل ، کارامل،چوب که بدون فرصت بهم سیلی میزدن بدون اینکه فرصت اعتراف بهم بدن!
درست حدس زدین
دقیقا همون روزی که چمران تقاطع نیایش تا سئول بوی وی.س.کی پیچیده بود و خیلیا دنبال تریلی حمل بار قاچاق بودن که چپ کرده!!

اوایل ورود این محصول به کشور، فروشنده ای که از مشتریان قدیميشم گفت يه برند آوردیم با پرفورمنس خیلی قوی!
با اینکه دغدغه پرفورمنس قوی تو عطر ندارم به احترامشون راضی شدم یه دکانت ۳ میل برام بفرسته.

سهم من از این ادوکلن همون یه پاف بود و به محض رسیدن به دفتر کاری که قرار بود جلسه نوش برگزار شه به یک نفر از کارکنان عطردوست اونجا تقدیم شد. اون روز جلسه خیلی سریع تر از روال معمول تموم شد و همه بدون مخالفت جدی با خواسته هام موافقت کردن و اتاق رو ترک کردن…

حدود ۹ ماه بعد شخصی که عطر رو گرفت صاحب فرزند شد ولی در پرسش از همکاراش به ذلیل غیبت طولانیش فهمیدم فرزندش یه مشکل ژنتیک داشته و با بوی ماندگار کوتای به دنیا اومده و بعد از به نتیجه نرسیدن تلاشها برای مداوا به خارج از کشور رفتن.

خانه عطر یونیک لاکچری از این پس سرفصل سیاستگذاری در این صنعت خواهد بود و گران و دیگر شرکت های صاحب نام به سایه خواهند رفت. یونیک لاکچری با وارد کردن آمپلی فایر و تولید این سموم فاقد ظرافت و گل درشت، نشون داد که هنوزم علاقه مندان جدی و پیگیر عطر میتونن غافلگیر بشن و منتظر ظهور پیامبران جدیدی چون جرجیس باشند!!

نمره عطر برای عوام: ۴ از ۱۰
برای افراد آنتی سوشال: ۱۰ از ۱۰
ارزش نسبت به قیمت: ۱۰ از ۱۰ (یه باتل کفاف مصرف یک خانوار رو برای ۵ سال میذه)

سلامتی دوستان عطرافشانی

ها ها ها😂😂
سلام آقا میلاد
راستش این عطر برام اومد داشت و مدیر عامل شدم!! البته نه یه شرکت بین المللی…
بلافاصله یه باتل دیگه خریدم شاید واسه تاجگذاری😄

Vertus Monarch

سلام و احترام خدمت عطرافشانی‏های عزیز.
در فروشگاه معروف تستش کردم. رایحه‏ای خاص که به مدد نوت‏هاش پویا و در جریانه. ماندگار با پخش قوی که تا فردای آن روز همراهم بود و دائم بدون اینکه مشامم اشباع بشه به وضوح حس می‏شد. حس که چه عرض کنم تمام و کمال حضور دداشت.
مجاب به خریدش شدم.
رایحه: تیزی لبه های شیرین، زبر، خشک و سنتتیک باکارات رژ، صیقل خورده و گرد، نرم و کمی نمور شده و با اضافه شدنن میخک و فلفل تم مدیسینال (دارویی) بسیار زیبایی رو بر بستری سبز ایجاد کرده.
صبر کردم تا بعد از مدتی استفاده، کامنت بنویسم. رایحه خیلی جذاب و با کلاسسس که قیمت نسبت به کیفیت و پرفورمنس عالیه. جالبه لیبل روی محصول نوشته ساخت ایران!
خیلی بعید میدونم این عطر در کشور طراحی و تولید شده باشه! شاید پکیجینگ به خاطر ممنوعیت واردات و ... اما خود عطر؟! ممنون میشم اگر دوستان در این خصوص اطلاع دارن بنده رو هم مطلع کنند که جریان چیه.
سن عطر با اغماض بالای 35 سال اما واقعاً نمیدونم کدوم 35 ساله‏ای میتونه این رو بپوشه؟ شاید مدیر عامل جوان یه بانک بزرگ بین المللی، یه شرکت غول نفتی یا شاهزاده جوون یه کشور اروپایی!!
واقعا نام عطر بازتاب رایحه است. مثلا رو تن صدراعظم آلمان یا پادشاه اسپانیا میشینه ولی حتی برای امانوئل مکرون یا پوتین هم مثل یه لباس گشاده!!
خانم‏ها هم میتونن استفاده کنن مشروط به اینکه از اعضای خانددان‏های سلطنتی باشن و 40 سال به بالا...
عطری برای سه فصل (به غیر از تابستون) که نمیتونم حتی بدون یک استایل فوق رسمی تصورش کنم!!
اصلا به اصطلاح دامیننت نیست و برخلاف توسان لدر و پرایوت لیبل، قدرت و ابهتش رو از وقارش میگیره. اگه اون دو تا کار رو دو تا مدیر عامل خیلی موفق و کاریزماتیک پوشیده باشن این کار رو کسی پوشیده که اون دو تا برای دیدنش باید از یکسال قبل وقت بگیرن!!
واقعا شبیه به کلایوکریستین X هم هست و حدفاصل اون و BR540 و بیشتر نزدیک به X ایستاده و نقطه ضغفش هم دقیقا مثل همونه. با این که کمی راحت‏پوش تره ولی بازم موقعیت پوشیدنش یه چالشه. دستریز 8 میل X چند سال تو کمد عطرهام جا خوش کرده بود بدون اینکه امیدی به موقعیت استفادش باشه.
یه باتل 200 میل مونارش رو خریدم ولی با خودم میگم کی و کجا باید ازش استفاده کنم؟ وقتی مدیر عامل یه هلدینگ فولادی بین المللی شدم یا تو مراسم تاج گذاریم؟!!! به قول شاعر:
از شوکت فرمانرواییها سرم خالی است؛ من پادشاه کشتگانم، کشورم خالی است
فرمانروایی خانه بر دوشم، محبت کن؛ ای مرگ! تابوتی که با خود می‌برم خالی است

دلتان خوش و زندگی به کامتان عزیزان

Dreamer The Original Edition
سرو چمن پیش اعتدال تو پست است

سلام به عطرافشانى هاى عزيز

بين خانه هاى عطر ايتاليايى، ورساچه برند مورد علاقم نيست. كارهاش به نظرم سطحى و فاقد كاركتوره. (تجربم محدود به عطراى مردونس)
اما يه استثنا وجود داره و اونم همين عطره. نسخه اوريجينال (بازسازى شده رو نميدونم)
نسخه اى كه خريدم توليد اسپانياست.
رايحه گلى و تنباكويى كه نميتونم عطر مشابهى براش نام ببرم. تقريبا بيشتر نْت هاى درج شده قابل تشخيصه. كيفيت بالا، رايحه خاص و نيشگون و كاركنور قوى عطر، باور اينكه محصول ورساچه اس رو سخت ميكنه!

اين رايحه يونيس.كسه و از هر جهت در اعتدال.
رايحه اولد اسكول و ديتت نيست چون هيچىوقت در گذشته چنين رايحه اى شايع نبوده و مشابه اون اگر هم بوده من در محصولات و برندهاى معروف و مين استريم نميشناسم.
راحت پوش نيست و بيشتر به خانم و آقاى بالاى ٥٠ سال و با كاركتور خاص مياد.
بازيگر اصلى اما روايح گلى أست.
ولى كيفيت و زيباييش تحسين برانگيزه

اگر من يه شخص عارف، درويش يا روحانى بودم گزينه هام اين عطر و سانتال رويال گرلن بود!

تقديم شد به دوستى كه جوان بود و با اين حال شيفته رايحه خاص و كيفيتش شده بود.

برقرار باشيد عزيزان

ممنونم دوست عزيز
خلاقانه و دلنشين
براى اينكه كامنت كاربردى هم باشه:
براى جلسات كارى-حرفه اى بين اين عطر و گرى وتيور تام فرد edp مرددم. پيشنهاد شما كدومه؟
سن حدود ٥٠