سامورایی که شمشیرشو کنار گذاشته و در مراتع سبز و زیر درختان یوزو لم میده، دیگه سامورایی نیست، سیب‌زمینی پشندیه که خودشو سامورایی جا میزده😅 (صرفا جهت مزاح)

اگه بخوام با نسخه های ادوتویلت(۱۰۵میل) و ادوپرفیوم(۲۰۰میل) مقایسه اش کنم باید بگم نسخه پرفیوم لیمیتد ادیشن معمولاً متعادل‌ترین عملکرد، بالاترین ماندگاری و بهترین پخش بو را بین نسخه‌ها ارائه می‌ده، ساختار بویایی دقیق‌تر، لایه‌های بیشتر، و حس لوکس‌تری نسبت به نسخه‌های دیگه داره، شروعش مرکباتیه ، ولی رایحه بالانس بهتر و نرمی بیشتری داره و نه مثل نسخه ادوتویلت تند و تیز و لیموییه و نه مثل نسخه ادوپرفیوم میوه ای،آناناسی، بلکه یه تعادل خوبی بین نت ها برقراره و هیچکدوم از نت ها قرار نیست از همدیگه جلو بزنن، ولی یه مسئله ای که درمورد همه نسخه های کلاب دنایت اینتنس صدق میکنه اینه که بعد مدتی خسته‌کننده میشن و شاید در اوایل استفاده(منظورم روزهای اولیه استفاده است) خیلی دوسش داشته باشین و از خریدتون به شدت راضی و خرسند باشین، ولی بعد از مدتی رایحه اش براتون خسته‌کننده و تکراری میشه و دیگه چندان رغبتی به پوشیدنش پیدا نمیکنین(برای من که همینطور بوده)

این برند فکر کنم بجای طراح شیشه و بطری، طراح لباس استخدام میکنه که برای باتل عطراش، لباس طراحی کنن😁

یازده میل رو دوازده تومن دادن واقعا نهایت ظلمه داداش، من عاشق این عطرم، ولی حتی اگه پول اضافه هم داشته باشم، برای یه مینیاتوری۱۱میل، دوازده تومن نمیدم، اگه نهایت سه الی چهار تومن بود، قابل مذاکره بود، ولی دوازده به هیچ وجه، آه استاد شیرانی، دوست و رفیق قدیمی، کجایی که یادت به خیر❤️

البته اینطوری هم نیست که برای پر کردن شیشه، یا همون ریفیلد، بیست و پنج درصد مبلغ رو بگیرن، بلکه ریفیلد کردن تقریبا سی و پنج درصد ارزونتر میفته برات،(یعنی۶۵درصد قیمت عطر آکبند رو باید بپردازی)الان عطرای معمولی لویی ویتون با غلظت ادوپرفیوم مثل: ایمیجینیشن، افترنون سوئیم، پسیفیک چیل، لمنسیت و غیره، صد میلشون یچیزی حدود۳۷۰تا۴۰۰دلار درمیاد که برای پرکردن مجدد شیشه حدودا۲۳۰تا۲۵۰دلار برات آب میخوره، منتها قیمت صدمیل عطرهای اورینتال مثل آمبر نومد بین۴۸۰تا۵۲۰دلاره(بسته به فروشگاه موردنظر و تخفیفات مختلف) که اونم برای ریفیل کردنش حداقل۳۰۰تا۳۳۰ چوب باید بپردازی! حالا نمیدونم شما کجای آمریکا تشریف دارین که با بیست و پنج درصد قیمت عطر آکبند، براتون ریفیل میکنن و در کنارش یه کیف چرم لویی ویتون و ده بیست تا سمپل هم میدن، احتمالا از فروشگاه برادران ترامپ به جز دونالد که در محله ی شهید کِنِدی واقع شده خرید کردین، ولی باید بگم بهت انداختن داداش،

درود خدمت عزیزان، خدمت مدیریت محترم مجموعه عطرافشان عارضم همون‌طور که جناب آرین فرمودن، در قسمت پرسش و پاسخ، وقتی روی پروفایل شخصی، کلیک میکنیم، بجای اینکه پروفایل کلی شخص(که شامل نظراتی که داده یا عکسایی که آپلود کرده و علاقمندی هاش و غیره) فقط پرسش هایی که مطرح کرده بالا میان، درواقع شاید از نظر شما طبیعی باشه، ولی مشکل اینجاست که برای پیدا کردن پروفایل کاربری شخص، باید دربدر دنبال کامنتی از ایشون بگردیم تا بتونیم وارد پروفایلش بشیم، برای خود من بارها پیش اومد که دنبال نظرات یسری از دوستانی که اینجا مشغول هستن، میگشتم، ولی هیچ جوره امکان سرچ اسم اکانتش مقدور نبود و باید توی همه صفحات دنبال کامنتی ازش باشیم و اینطوری پروفایلشو گیر بیاریم، ممنون میشم در این مورد اقدامی بفرمایین که همون‌طور که در قسمت جستجو، اسم برندها و عطرهارو میشه سرچ کرد، اسم اکانت دوستانی که اینجا مشغول هستن رو هم بشه جستجو کرد، باتشکر

جناب،من یادم نمیاد وجود نمک در رایحه ی این عطر رو نفی کرده باشم، اتفاقا برعکس،این قسمتی از کامنت قبلیمه:
"در نت بالای عطر، زنجبیل یک تیزی تازه و درخشان می‌ده که اجازه نمی‌ده نت جلبک بره سمت بوی ماهی. نمک دریایی هم بیشتر حس معدنی-کریستالی ایجاد می‌کنه تا بوی ید خام!!"
خوب میبینید که وجود نمک رو در هرم بویایی این عطر تایید کردم، ولی نه اون وجهه سولفوریک که باعث ایجاد بوی ید خام میشه! فکر نمیکنم کسی بتونه ادعا کنه له سل بوی ید و گوگرد و سولفور میده!
(مضمون اصلی کامنت اولم درمورد وجهه های نت جلبک بود و اون بوی زُخم مانندی که در بیشتر عطرای آکواتیک وجود داره و برای خیلیا ناخوشاینده و دلایل عدم حضور اون بوی ناخوشایند در عطر له سل، باوجود حضور جلبک در ترکیباتش بود، منتها نمیدونم اینکه اسم عطر نمکه، چه ربطی به موضوع کامنتم داشت😐)

این روزا بیشتر از اینکه به سرخوشی نیاز داشته باشیم، به نفسِ راحت محتاجیم. عطرا زیبا هستن،ولی همه‌چیزو نمیشه با بو ترمیم کرد. این روزا عطرا فقط یادآورِ حالِ خوبن، نه سازنده‌‌اش...
به امید روزای روشن برای تک تک هموطنامون🌹🕊🌸

اولین باری که با اکانت شما آشنا شدم، زمانی بود که درباره حساسیت پسر کوچکم و توصیه پزشکش مبنی بر استفاده نکردن از عطر و موارد مشابه کامنت گذاشته بودم. شما با نهایت صمیمیت و بر اساس تجربه‌ای که داشتید، من رو راهنمایی کردید و بابت همون راهنمایی صادقانه واقعاً ازتون ممنونم.
اما همون یک کامنت کافی بود تا متوجه بشم شما از اون دسته آدم‌هایی هستید که با وجود دانش و آگاهی زیاد، مسیر فروتنی و تواضع رو انتخاب می‌کنن و خودشون رو همچنان دانش‌آموز می‌دونن؛ که همین نگاه، به‌خودیِ‌خود نشونه شخصیت بزرگ، مرام و معرفت شماست. بگذریم…
در ادامه، وقتی آرشیو نظراتتون رو مطالعه می‌کردم (که به‌حق می‌شه گفت شبیه یک دانشنامه‌ست)، به یکی از کامنت‌هاتون درباره استرس برخوردم. تمام نکاتی که در مورد استرس فرمودید کاملاً درست و قابل‌تأمله، اما اون بخشی که گفتید:
"حذف تمام شبکه‌های خبری این‌وری و اون‌وری"
واقعاً یکی از درست‌ترین و کاربردی‌ترین توصیه‌ها برای افرادیه که به‌دنبال دوری از استرس هستن.
البته به‌نظر من، صرفاً حذف شبکه‌های خبری به‌تنهایی کافی نیست؛ در کنارش باید افرادی رو هم کنار گذاشت که مثل ربات‌های برنامه‌ریزی‌شده، مدام در حال اعلام گرونی اجناس و خدمات مختلف هستن، یا اون‌هایی که دائماً با انتقال انرژی منفی و تکرار جملاتی مثل «داریم به سمت قهقرا می‌ریم»، «اختلاس، دزدی، فساد» و امثال این‌ها، حال آدم رو بد می‌کنن.
درسته که بسیاری از حرف‌هاشون واقعیت داره و از روی دروغ‌گویی نیست، اما شنیدن مداوم این صحبت‌ها نه قراره اتفاق خاصی رو تغییر بده و نه مشکلی رو حل کنه؛ فقط حجم زیادی انرژی منفی و استرس رو به ذهنمون سرازیر می‌کنه و در نهایت، تمام اشتیاق، هیجان و لذتی که باید از زندگی ببریم، کم‌کم و شاید حتی کامل از بین می‌ره،

من عطرایی مثل لالیک انکر نویر رو به خاطر میارم، وقتی که عطر بودن نه صرفا یه کالا. نسخه‌های اولیه‌شون سنگین، تاریک و بی‌ملاحظه بود. وتیور عمیق و دودی با اون حس خاکِ خیس و تلخ، چوب سرو خشک و تیز، و حال‌وهوایی شبیه جوهر سیاه و زمین مرطوب، رایحه‌ای می‌ساخت که پوشیدنش جرأت می‌خواست، این عطرا برای همه ساخته نشده بودن و دقیقاً به همین دلیل جذبه داشتن، امضا داشتن، شخصیت داشتن و حضورشون رو تحمیل می‌کردن.
ولی متاسفانه چیزی که امروز ازشون می‌بینم، بیشتر شبیه محصولی شده که فقط برای چرخوندن خط تولید و پر کردن جیب سازنده‌ها ساخته می‌شه. انگار به مرور، روح اون وتیور خشن و ریشه‌دار، اون چوب‌های تیره و تلخ و اون فضای دودی و عمیق رو رقیق کردن تا به مذاق همه خوش بیاد. نتیجه؟ رایحه‌ای کم‌جون، صاف و بی‌خطر که نه ضربه‌ای داره، نه عمقی، نه ردپایی. عطری که قبلاً تاریک، جدی و به‌یادماندنی بود، حالا به بویی سبز-چوبیِ خنثی‌شده تبدیل شده که از اون تلخی جسورانه و اون حس زمینی و سنگین، تقریباً هیچ چیزی باقی نمونده.
من این تغییر رو تکامل نمی‌بینم، این عقب‌نشینیه. عقب‌نشینی از شخصیت، از جسارت، از همون نت‌هایی که انکر نویر رو به انکر نویر تبدیل کرده بود. امروز بیشتر از اینکه عطر بپوشم، حس می‌کنم دارم نسخه‌ای رقیق‌شده از یه خاطره قدیمی رو استفاده می‌کنم، خاطره‌ای که عمداً ضعیفش کردن تا فروش بره، نه اینکه اثر بذاره...