سپاس جناب ایزانلو🙏🏼✨

درود دوستان خوشبو
امیدوارم توی این روزهای پرتلاطم درنهایت صحت و سلامت باشین و بمانید❤️
باتوجه به اینکه به نیمه‌اول سال نزدیک هستیم و ادوپرفیوم دیواین هم جز عطرهای هایپ و موردبحث هست ریویو دوم رو به شکل کوتاه تر و نکات مهم‌تر و تکمیل‌کننده می‌گم برای خریداران و علاقمندان:

🔹آیا این عطر بوی هندونه میده مثلا مثل آدامس هندونه‌ای یا خیلی فانتری و میوه‌ای و غالب؟

اول از هرچیز راجب نت کالیپسون که یه نت سینتیک و یادآوری کننده نسیم دریا،کمی تا حدی اوزونیک و فرش یا بعضی رگه‌هایی میوه‌ای شبیه به هندونه(نه لزوما و به شکل مستقیم هندونه)
مثلا نت هندونه توی عطر L'Imperatrice دولچه‌اندگابانا بسیار واضح و به کاملا اسم نت واترملون عنوان شده،کامپلکس میوه‌ای عطر هم به پررنگ و واضح بودن نت هندونه کمک می‌کنه یا حتی اگر درست یادم باشه عطر توآیلایت ماو از برند زارا خیلی بوی هندونه واضحه اما داخل این عطر بسیار گنگ تر و گم‌تر هست،خصوصا اینکه توی تاپ‌نت قرار گرفته و درکل ناپایدار تر هم هست.
من خیلی از دوستانم همون موقع که لانچ شد،حتی قبل از من خریدن به امید اینکه بوی واضح هندونه یا آدامسی طور و میوه‌ای داشته باشه و انتظاراتشون برآورده نشد.
(جمع‌بندی این قسمت اینکه نت هندونه غالب نیست خصوصا در نت های پایانی و حس میوه‌ای و فانتزی نداره)

🔹نت خامه داره توی نت پایه یعنی گورماند و خوشمزست؟

من از اولین تجربه‌ام که تابستان امسال بود تا الان که یه باتل تموم کردم اینکه نت خامه حس نمیشه و بیشتر از خامه من بوی عسل فهمیدم.نت خامه توی عطر حس نرم،لاکتونیکی و فانتزی به رایحه میده در حالی که رایحه این عطر سراسر پختگی و زنانگیه و اصلا فانتزی نیست.
زمانی که به فاز درای داون میرسیم من بوی مُشک رو متوجه میشم با رگه های شیرینِ عسل‌گونه(حتی از جنس عسلِ اسکندل از همین برند) و گل‌مریم(با اینکه توی نت ها نیست) و حس بهارنارنج
اصلا حس خامه‌ای و حتی خوشمزه نمی‌گیرم.

🔹پس بوی غالبش چیه و بوی چی میده؟

شاید همینطوری اورویو نت هارو ببینید عکس کالیپسون و خامه و توت های قرمز گولتون بزنن که یه عطر میوه‌ای دخترونست اما این عطر تماما،تاکید میکنم تماما گل‌فام،مرکباتی با رگه های مارین/دریایی هست.
رایحه‌اش سن‌ بالاتر از ۲۵ سال یا حداقل پختگی خاصی میطلبه و قبلا صدرصد فضای کلیش رو توی عطر ژادوق دیور حس کردید.
ژادوق اگر بخواد یه مقداری گرم‌تر و امروزی‌تر بشه،ادیشن امروزیش می‌شه دیواین.
حس بازیگوشی،دخترونه کم‌سن یا اغواگر رو اصلا نمی‌ده و بیشتر حس یه دختر امروزی بین ۲۹ـ۳۰ سال،بسیار جدی و باجذبه اما نه از نوع تاریک و فریبنده بلکه بسیار ملایم،لطیف و زنانه.
استایل بلند و کشیده،موهای بلوند،با لباس های روشن اما سبک کلاسیک و اُلدمانی.
من توی دوستان نزدیکم دیدم برخلاف تبلیغلش که فیس مادلش یارا شهیدی هست به شکلی عجیب به دخترای سفیدپوست با موهای بلوند و پلاتینه صاف میاد و صدرصد بادی شیپ بلند.شاید عجیب باشه ولی روی پوست‌ها و شیمی گرم‌تر و گندم‌گون و موهای تیره یه مقدار تند و زخمت حس میشه و شخصا نمی‌پسندم ولی روی پوست های سفید با تنالیته سرد بسیار بسیار همخوانی و به معنای واقعی همون گرمی و شیرینی‌اش هم باکلاس حس می‌شه.
نهایتا بخوام بگم در مرحله اول بوی مرکباتیِ‌تیز شبیه به ترنج با شیرینی از جنس عسل حس می‌شه و در ادامه بشدت آکورد گل یلانگ‌یلانگ و بین گل های سفید،مریم(توی نت ها گفته نشده) حس میشه یا آکورد گل های زرد(حس تندی و غالب)
با رگه هایی بسیار محو ازنیک و مارین.
کانسپتش مثل ریویو قبلی تاکید می‌کنم تابستانی هست اما طبعش کاملا گرم و شیرینه از نظر من.

در نهایت یه عطر تماما گُلی،گرم و شیرینیِ عسل‌گونه و کمی رگه های مرکباتی و دریایی که معتدل و تابستانی می‌کنه.
❌فانتزی‌،میوه‌ای و دخترونه نیست❌
❌کانسپت اغواگر ،تاریک و دیت‌نایت و سنشوال نداره برخلاف شیشه‌اش،نقطه مقابل لابل از همین برند که نمونه واضح اغواگری و عطر دیت‌نایت هست❌

🔹شبیه چه عطرهایی هست؟در مرحله اول بیشترین شباهت از دیدِ من ژادوق دیور،دقیقا همون وایب و استراکچر اما امروزی‌تر و مدرن‌تر،دومین شباهت عطر چِیستیتی که خودم شخصا از مادربزرگم میشناسم،یه کامپلکس گلی،دریایی اما گرم و شیرین و مُشکی.
از نظر ترکیب حس دریایی و شیرینی و گل و طبع گرمش شباهت نسبتا کمتری به المپیا.
بازخوردش از آقایون سوسو هست.تاحالا بازخوردی نگرفتم چقدر مثلا بوش اغواگره یا جذابه برخلاف لابل و لابل له پارفوم از همین برند.
سِیف،الدمانی،لطیف و باجذبه،گلیِ‌گرم و به رایحه کاملااااا کلاسیک و شیک و خانوووم✨

مجدد با آرزوی سلامتی برای تک‌تک دوستان❤️

رایحه‌ای کم‌نظیر در اغواگری(ریویوی دوم من از ادوپرفیوم دکادنس)
🟢نمایشی همزمان از قدرت و ظرافت زنانه… اما با سرنوشتی کوتاه در خط تولید.
مارک جیکوبز یه برند آمریکایی هست که همیشه توی DNA طراحیاش یه چیز ثابت داشته: آزادی. بدون چارچوب بودن. ریسک کردن.
لاین دیزی دقیقاً تجسم همین فلسفه بود. دیزی با اون حس لطیف، مینیمال و آزادش بیشتر برای دخترهای کم‌سن‌وسال یا حال‌وهوای روزمره و بی‌دغدغه طراحی شده بود.
اما سال ۲۰۱۵ ورق برگشت و برند تصمیم گرفت اولین عطر با لیبل مِیچِر به معنی بالغ و جدی‌ترش رو لانچ کنه.

🟢دکادنس یعنی چی دقیقا؟
دکادنس از نظر تاریخی به دوره‌ای میگن که یه نظام اجتماعی از رأس دچار افراط در ثروت، تجمل، عیش‌ونوش و لذت‌گرایی میشه
اون‌قدر که این افراط در تضاد با ارزش‌های انسانی قرار می‌گیره و در نهایت به سقوط ختم میشه.
افراط در لذت و تجمل= سقوط.
و همین دوگانه‌ی لذت/تجمل و سقوط هسته‌ی مفهومی این عطره.
طراحی باتل هم تجمل‌گرایی بی‌پرواست
بطری کاملاً ادامه‌ی همین کانسپته.
فرم کیف دستی لوکس، رنگ سبز زمردی عمیق، درِ چرمی با تکسچر انیمالیک، زنجیر طلایی، منگوله و حتی باکس مخملی…
همه‌چیز فریاد می‌زنه: لوکس، بالغ، جسور، بی‌ملاحظه.
یه جور تجمل‌گرایی که اصلاً خجالت نمی‌کشه از اینکه دیده بشه.
چهره‌ی کمپین هم آدریانا لیما بود،یکی از نمادهای جذابیت و اغواگری دو دهه‌ی اخیر و از چهره‌های اصلی ویکتوریا سیکرت .
اون نگاه تاریک، وحشی و مرموز دقیقاً همون چیزی بود که دکادنس می‌خواست منتقل کنه.
برسیم به رایحه، جایی که جادو و هیپنوتیزم اتفاق میفته

🟢یه عطر نیمه‌گرم، متعادل بین تلخی و شیرینی.
و این تضاد تلخ و شیرین، دقیقاً همون فرمول ساده اما طلاییه که حس رسمی و شیک رو می‌سازه.
همیشه وقتی می‌خوایم یه عطر مناسب موقعیت مهم رو توصیف کنیم میگیم: عطرش یه تلخی شیکی داشت…
دکادنس دقیقاً همین کار رو انجام میده، اما با امضای زنانه.
شروع
یه انفجار میوه‌ای آبدار و تیره.
حسی شبیه نوشیدنی انگور سیاه یا توت سیاه که توی نت‌ها با آلوی سیاه معرفی شده.
شیرین،بازیگوش، آبدار، سنشوال و کمی دارک.
همزمان یه تندی خیلی ظریف و زنونه حس میشه که از زنبق میاد. بعدش ریشه زنبق وارد میشه و تفاوتش با گل زنبق این هست که ریشه زنبق اون حس پودری، کمی خاکی، کمی گَس و شیک رو تقویت می‌کنه.
زعفران یه اکسنت ادویه‌ای لوکس اضافه می‌کنه که باعث میشه فضا از یه شیرینی ساده فاصله بگیره و عمق بگیره.
رز و یاس رو حقیقتا حس نکردم. بیشتر توی بافت کار حل شدن تا اینکه بخوان جدا شنیده بشن.
میانه و پایانش
کم‌کم خس‌خس و پاپیروس وارد میشن و یه حس چوبی، کمی خشک و حتی یه خنکیِ جنگلی مطلوب و ملایم به فضا میدن.
از شدت شیرینی کم میشه و عطر بالغ‌تر، جدی‌تر و تاریک‌تر میشه.
کهربا هم عمق و موندگاری رو تقویت می‌کنه و یه هاله‌ی گرم و سنشوال دور کار می‌کشه.
یه نکته مهم
با اینکه یه آکورد تلخی توش هست، اصلاً حس مردونه یا یونیسکسِ واضح نداره (برخلاف بعضی کارها،مثال بارز کریستال نویر ورساچه ).
دکادنس وقتی به مشام می‌رسه، سریع می‌فهمی زنونست کاملا.
چرا؟ چون ماهیت کلیش یه شیرینیِ زنانهِ معتدل و اغواگره که فقط رگه‌های ظریف تلخی و ادویه توش بازی می‌کنن، نه اینکه غالب بشن و ماهیت زنانه رو تغییر یا حتی یونیسکس کنن
از دید من فوق‌العاده جذاب.
اغواگر به معنای واقعی کلمه.
شیرینی میوه‌ای و پلی‌فول آلو، کنار نت‌های چوبی و ادویه‌ای ظریف و کامپلکس کاملا زنانه.
و از هر چیزیم مهم تر بشددددت ماندگار در ذهن،طوری که نه مشابهی داره،نه شمارو یاد عطری میندازه،فوق العاده با اصالت و ماهیت سالید.
دکادنس خلاصه وار یه عطره درباره‌ی لذت، قدرت،زیبایی، تجمل و یه تاریکی کنترل‌شده و شاید دقیقا به همین خاطر بود که خاص موند… حتی با عمر کوتاهش.

سپاس از نگاه ارزشمندتان❤️

در ادامه رایحه رو دقیق میگم
شاید رنگ رایحه شما رو به اشتباه بندازه که یه رایحه لطیف و کرمی و خوشمزه داره اما
آکورد چوب بشدت توی این عطر غالبه،یعنی بیشتر از هر چیزی بوی چوب متوجه میشید و بوی ناتی/آجیلی که خیلی شبیه به همون بوی چوبه اما روغنی تر و نرم تر تصورش کنید،در کنارش صمغ کندر که یه حس تندی غیرمعمول و شاید گیاهی/روغنی به رایحه اضافه میکنه(مخصوصا در ابتدا) و دقیقا یکی از ریسکی‌ترین نقاطش همینه و اگر نبود رایحه ساده تر و همه‌‌پسند تر میشد.
در شروع نت گلابی در کنار چوب یه حس ملسی میوه ای تاریک میده(گلابی شاداب و خوشمزه نیست)اما سریع فید میشه و در نت میانی بوی چوب رو تصور کنید با کندر و بوی رز خشک شده و غبار آلود،رز توی این کار آبدار و گلابگون نیست انگار گلبرگ های نیمه‌خشک رز که یه لایه غبار روش نشسته پودر کنید روی چوب و کندر
به مرور وانیل پررنگ تر میشه و اون رایحه پرقدرت و جدی رو نرم تر و کریمی تر می‌کنه ولی نه اون حس کرمی خوشمزه و گوماند و فانتزی،همچنان جدیه
من شخصا خیلی دوسش دارم اما دکانتش رو استفاده کردم برام بازخورد خیلی مثبت نداشته،بازخوردایی که گرفتم:
بوی عربی داره،سردرد گرفتم
بوی چوب کهنه و عتیقه فروشی و موزه میدی
بوی عطاری و سبزی و روغن ماساژ میدی
.
اما واقع بینانه این عطر بوی غنی و عمیقی داره،اصلا لوس و کم سن و سال و خوشمزه و گوگولی نیست،ته بو یا دی‌ان‌ای عطرای عودی و عربی رو داره،رایحش واقعا خاصه و شبیه هیچ عطری نیست.
برای تصور راحت تر:
(بوی چوب+ بوی چوبیِ چرب و کمی کرمی که از فندق و حس آجیلیه+گلبرگ های نیمه خشک و کمی خاکی رز+اولش گلابی کمی تخمیری،ترش و تاریک +وانیلی کمپلکس رو نرم و شیرین می‌کنه)
طبعش نیمه گرم و شیرینی ملایم اما برای فصول سرد و موقعیت های رسمی
یکی از نکاتی که داره به ته‌بوی کهنگی و غبارآلود داره که مثلاً اشیا قدیمی و وینتیج دارن
یکی از بازخورد هایی که گرفتم،دوستم میگفت بوی این آبنباتای کانفت(سرچ کنید عکسشو حتما میشناسید) رو میدی که مامانبزرگا به شکل باز و فله از بازار میخریدن و میریختن توی ظرفای کریستالی در دار و بعداً یه مزه کهنگیم می‌گرفت.
بخوام بگم کیا خوششون میاد مثلا خانومایی که با عطر عودی تنباکویی مثل بوکت آیدل مشکل ندارن قطعا از این رایحه خوششون میاد.مرموز و جالبه اما حال خوب کن و و بازخورد نیست بیشتر لوکس و مجلسیه و بااینکه من خودم از اون دسته ها هستم از یه عطری خوشم بیاد همه جا میزنم واقعا این عطرو هر جایی نمیتونم بزنم

درود دوستان
من دوسال پیش این عطرو ریو کرده بودم اما باتوجه به هایپ شدن و فصل سرما بد نیست یسری نکات رو اضافه کنم
خواهشاً گول تبلیغات اینستاگرامی و مجازی و بلاگر هارو نخورید از این جهت که عنوان میشه: این عطر رایحه ای داره که همه ازتون می‌پرسن❌
رایحه این عطر هِیت اُر لاوه(یعنی یا خوشتون میاد یا بشدت متنفر میشید)،عطرایی که هیت ار لاون معمولا روایح کم ریسک و همه پسندی ندارن
با فکت بهتون میگم:✅
یه مدت لیبر هایپ شد و گفتن همه‌پسنده و تقریبا درست میگفتن رایحه کم ریسکی داره چون نت های غالبش
شکوفه پرتقال(با نشاط و همه‌پسند)
اسطوخودوس(آرامش‌بخش)
و وانیل به شکل کاملا ملایم و معتدل
طبع رایحه نه گرمه نه خنک و کاملا بالانسه
پس هرم بویایی این عطر کلا از نت های کم ریسکه با غلظت رایحه ای مناسب اما گایدنس ریسک پشت ریسکه
گل رز(به مشام بعضیا عربی)
صمغ کند(بوی تند و گیاهی)
گلابی(کمی ترش در شروع)
لاباندیوم(حس سنگینی و تنباکویی)
آکورد بالزامیک(برای یکسری سردرد آور)
ماندگاری و غلظت رایحه زیاااد و نوع رایحه و نرم بویایی بشدت سنگین و غنی
پس به امید بازخورد مثبت نگیریدش(اون دسته از کسانی که فیدبک گرفتن براشون خیلی مهم تر از خودِ عطره و میگن سلیقم هم نباشه چون بازخورد مثبت داره استفاده میکنم)
پس امواج گایدنس مناسب بازخورد مثبت گرفتن اصلا نیست
.
اگر کسی رد بوی این عطر رو بفهمه و جویای این رایحه باشه دو دلیل داره:
۱ـپخش بوی بشدت بالا و غالب و اینکه مخاطب توی ذهنش علامت سوال پیش میاد این چیه که اینقدر پخش رایحه داره (ایرانیا و کلا خاورمیانه و کشورهای عربی عاشق پخش بو هستن و خیلی وقتا از خود رایحه براشون مهم تره و فقط بخاطر پخش استفاده میکنن)
.
۲-ترکیب رایحش شبیه هیچ عطری نیست و بنظر مخاطب عجیب بنظر میرسه(نه به معنای خوشایند و شامه‌نواز)چون مشابهش رو توی هیچ عطری ندیده و تمایل پیدا می‌کنه اسمش رو بدونه حتی اگه خوشش نیاد

باتوجه به روایحی که میپسندین،ادوپرفیوم فنتسی بریتنی اسپیرز رو بیشتر بهتون پیشنهاد میکنم.
قیمت بسیار مناسب تری به نسبت اوریانا داره و از دید من شیک تر و ملوس تر و به قول خودمون نازنازی و بغل کردنی تره.😅
فنتسی و پرادا کندی از دید من بوی دخترای اروپایی و یه استایل عروسکی(غیرتکراری) دارن و برای من شخصا نوستالژیِ خوب و تکرارنشدنی هستن.

درود آتنای عزیز
سبک و استایل رایحه هر دو میتونم بگم من شخصا داخل یه کتگوری قرار میدم اما تفاوت هایی هم دارن.
مارلی اوریانا اون حس سبکی و ملایمت گرن بالو رو کاملا نداره و رایحش یه مقداری شیرین تره(نه خیلی زیاد) و یه استایل فانتزی،امروزی و playful یا شنگول تری داره اما ابدا گرم نیست و طبع رایحه اش(به لحاظ گرمی/خنکی) کاملا همسطح گرن بالو هست فقط کمی شیرینیش بیشتره.
گرن بالو و گورجس گاردنیا گوچی شباهت بیشتر و رایحه حریری، سبک و ملایم تری دارن و شیرینشون خصوصا در درای داون یا فاز نهایی حس نمیشه اونقدر.
گرن بالو اپنینگی با غلبیت میوه های قرمز و نسبتا ملایم و شفاف داره اما اوریانا شروعش کاملا مرکباتی(غلبیت پرتقال) در کنار شکوفه بهارنارنج هست که ترکیب این دو یه مقدار تیز تر از توت های قرمزه.
و اما در فاز انتهایی اوریانا دیگه خبری از تیزی مرکبات نیست و مارشمالو و خامه رایحه رو کریمی تر و صیقل میدن و همچنان نرولی و شکوفه پرتقال حس تازگی و بهاری به رایحه اضافه کردن.
پرفورمنسش یه مقدار قوی تر از گرن بالو هست،یعنی هم سیلاژ و رد بوی بهتری داره هم ماندگاریش کمی بیشتره اما خیلی بهتر یا قوی تر نیست.مثلا اگر سیلاژ و رد بوی گرن بالو ۶ از ۱۰ باشه،اوریانا ۷/۵ از ۱۰ رو میگیره و در حد دلینا،دلینا اکسکوسیف،والایا و والایا اکسکوسیف از این برند نیست که بگم قویه.
در کل بخوام فضاشو واست شبیه سازی کنم انگار مثلا به لوسیون یا پودر بچه ای که اسانس وانیلی داره پرتقال و شهد بهارنارنج اضافه کنی.دوستان اشاره کردن مثل پاک کن پرتقالیای قدیم.
رایحه پرتقال و شکوفه های فصل بهار که خیلی نرم،کریمی و پودری شده باشن.
اگر ادوپرفیوم لاودونت بی شای کیلیان رو سبک تر و دخترونه تر کنن=مارلی اوریانا

یکی از موضوعاتیه که خیلی وقتا درباره‌ش سوال میشه:
آیا گوچی گورجس گاردنیا با وجود پرفورمنس ملایمش، واقعا یه عطر به‌معناست؟ یا یه بادی اسپلش خوشبو؟
این عطر کاملاً ماهیت یه ادوپرفیوم باکیفیت رو داره.
نت‌هاش کاملا غنی‌ان، به هیچ وجه حس ارزونی یا بی‌کیفیتی بادی اسپلش‌طور نمی‌دن، و حتی اگه ته بوش کمی حس “شامپویی” داشته باشه، باز هم اون حس شامپوی گرون‌قیمت و لوکس رو منتقل می‌کنه نه فضای بمب‌ میوه ای،شربتی گونه و ارزان‌قیمت اسپلش‌های برندهایی مثل Bath & Body Works یا Victoria’s Secret.
اما پرفورمنس چی؟ آیا واقعاً عطره؟
از نظر پخش در هوای گرم، باید بگم گورجس گاردنیا بیشتر پخش صمیمی (intimate) داره.
یعنی یکی باید نزدیکتون بشه، توی فاصله خیلی کم قرار بگیره، کنارتون بشینه یا حتی بغلتون کنه تا رایحه رو حس کنه.
برای همین، هرچقدر هم عاشق رایحه‌اش باشی، توی موقعیت‌های رسمی یا فضاهایی که انتظار داری عطرت اعلام حضور کنه، ممکنه ناامیدت کنه.
حالا چیکار باید کرد؟
خودم شخصا توی یه مراسم رسمی خردادماه، برای اینکه هم رایحه‌ی موردعلاقه‌م رو داشته باشم، هم خیالم از پرفورمنس راحت باشه،این کارو انجام دادم و بنظرم برای بازخورد گرفتن و لذت بردن از رایحه همزمان باید از خلاقیت و سلیقه زنانه استفاده کرد:
از گروه بویایی نزدیکش عطر انتخاب کردم با ماندگاری بیشتر،بین Burberry Her Elixir و Mon Paris Intensement مردد بودم.
نهایتاً بربری هر الکسیر رو انتخاب کردم چون پخش و ماندگاری بهتری داشت.
عطرو فقط روی پارچه لباسم زدم، نه روی بدن.
اما برای بدنم (گردن، شونه‌ها،قفسه سینه و مو) از Gucci Gorgeous Gardenia استفاده کردم، با این تفاوت که:
اول پوست رو با بادی اویل جانسون چرب کردم تا پوست رطوبت بگیره و جذب بالا بره.
حدود ۸–۱۰ پاف از گورجس گاردنیا رو با فاصله روی بالاتنه، مو و پشت گردن،پشت گوش لبه های بالاتنه لباسم اسپری کردم.
برای موها، کمی روغن آرگان هم استفاده کردم تا از آسیب الکل جلوگیری کنم و رایحه توی مو قفل بشه.
به گفته‌ی دوستام، بوی بهشتی می‌دادم خصوصا موقع روبوسی یا صحبت که بالاتنه درگیره.
اون حس “خوشبویی ذاتی” که از بدن میاد، نه صرفاً از لباس، دقیقا همون چیزیه که توی روبوسی یا موقع تماس نزدیک، جلب توجه می‌کنه.
گوچی گورجس گاردنیا شاید عطر قدرتمندی از نظر پخش و ماندگاری نباشه،
اما بنظرم اگه درست ازش استفاده بشه، می‌تونه تبدیل بشه به یه امضای رایحه‌ای لطیف و زنونه که خیلی‌ها فکر می‌کنن از خود بدنت میاد.

حدود دو سال پیش بود که برای اولین بار «گوچی گورجس گاردنیا» رو ریویو کردم،درواقع گمونم همون موقع اولین ریویوی این عطر توی سایت منتشر شده بود.
اما با توجه به ترند شدنش این روزا، به‌خصوص بین طرفداران روایح فانتزی و دخترونه،گفتم یه آپدیت مفصل بدم مخصوصا از نظر پخش، ماندگاری و مقایسه‌ش با عطرهایی که فضای مشابه دارن، مثل:
Viva La Juicy از Juicy Couture و Gran Ballo از Xerjoff Casamorati.
مقایسه ماندگاری و پخش:

-پرفورمنس هر سه عطر،جمعا و اُوِرال برای من تقریباً یکسانه اما با دیتیل و هم از نظر سیلاژ یا پخش و ماندگاری یا لانجویتی بخوام بگم:
پخش اولیه (۲–۳ ساعت اول):
در هر سه مورد، ملایمه و بیشتر از فاصله ۲۰ سانتی‌متری فراتر نمی‌ره. اگر دنبال عطری هستید که به‌شدت فضا رو پر کنه، این گروه انتخاب مناسبی نیست. اما برای موقعیت‌های صمیمی، استفاده روزانه یا قرارهای نزدیک، کاملاً دل‌چسب و کافی هستن.
ماندگاری روی لباس:
بین این سه، گرن بالو کمی برتری داره.
روی لباس در دمای معمولی (مثلاً توی خونه یا هوای معتدل)، ماندگاریش تا یک روز کامل یا نهایتا دو روز دوام داره. ولی با تغییر دما یا آلودگی هوا، این زمان می‌تونه به چند ساعت کاهش پیدا کنه.
ویوا لا جویسی کوتاه‌ترین ماندگاری روی لباس رو داره، و گورجس گاردنیا دقیقا وسط این دو قرار می‌گیره.

- تفاوت‌های رایحه‌ای Gorgeous Gardenia vs. Gran Ballo

با اینکه DNA کلی هر دو عطر فضای مشابهی دارن.شیرین، فانتزی و زنونه،اما توی جزئیات تفاوت‌های مهمی هست:
اوپنینگ:
گورجس گاردنیا:
شروعی شفاف، روشن و ملسی داره با بوی گلابی و مرکبات. این حس ترش و شیرین در اوایل، عطر رو خیلی زنده و دلنشین می‌کنه.
گرن بالو:
شروعش بیشتر به فضای فلورال تیز و کمی پودری متمایله. اون حس ملسی گلابی‌طور توش وجود نداره و بیشتر از همون ابتدا حس گل‌دار خامه‌ای داره.
نت‌های گلی (گاردنیا):
در گوچی گاردنیا، رایحه‌ی گاردنیا شفاف‌تر، طبیعی‌تر و نزدیک‌تر به بوی گل واقعیه.
در گرن بالو، گاردنیا لطیف‌تر و خامه‌ای‌تره،شاید برای بعضی‌ها کمی مصنوعی‌تر به نظر برسه، ولی بهش حالتی نرم و جذاب می‌ده.
درای‌داون:
گرن بالو: در انتها بیشتر به سمت فضای وانیلی-پودری-شیرین می‌ره. سنگین‌تر و گرم‌تر می‌شه و حالت کمی شرقی به خودش می‌گیره.
گورجس گاردنیا: پچولی توی درای‌داون یه حس خیلی نامحسوس تلخی یا اسپايسی بهش می‌ده. نه اون‌قدر که تلخ بشه، ولی باعث می‌شه درای‌داونش بالغ‌تر، شفاف‌تر و ایری‌تر به‌نظر برسه.
منبع و میزان شیرینی
هر دو عطر از نظر میزان شیرینی تقریبا یکسان هستن، ولی نوع این شیرینی با هم متفاوته:
گرن بالو:
از نت کارامل و وانیل استفاده شده که باعث می‌شه حس شیرینی خوراکی و گورماند داشته باشه.
گورجس گاردنیا:
از شکر قهوه‌ای استفاده شده که خروجیش شبیه کارامل می‌شه، ولی چون در ترکیب با پچولی و گل‌ها قرار داره، شیرینی‌ش حالت فانتزی داره، نه خوراکی.
جمع‌بندی:
اگر دنبال یه عطر سبک، شیرین، زنونه و روزانه هستید، هر دو گزینه می‌تونن انتخاب‌های خوبی باشن اما تفاوت سلیقه‌ای اینجا تعیین‌کننده‌ست:
دوست دارید درای‌داون خامه‌ای‌تر، گرم‌تر و کمی گورماندتر باشه؟
👉 Gran Ballo
ترجیح می‌دید درای‌داون سبک‌تر، شفاف‌تر و بالغ‌تر باشه با رگه‌هایی ظریف از پچولی؟
👉 Gorgeous Gardenia انتخاب بهتریه.

و در نهایت اگر بین این دو شک دارید و دغدغه‌تون پخش و ماندگاریه، خیالتون راحت باشه:
تفاوت فاحشی ندارن. فقط ببینید کدوم رایحه بیشتر به دلتون می‌شینه.

یه چیز دیگه اینکه این عطر،حس «خوشبویی ذاتی» منتقل می‌کنه. مثل وقتی بوی خوبی از کسی می‌شنوی و نمی‌تونی دقیق بگی عطرشه یا خودش همیشه این‌قدر دل‌نشینه.
جالبه که حتی اگر عطر امضای شما چیز دیگه‌ایه، استفاده از این دسته روایح (مثل Oriana، Gucci Gorgeous Gardenia، Zara Barbie یا Gran Ballo) روی نقاطی مثل اطراف نبض گردن، گوش و حتی کمی روی مو، بازخوردهای بسیار خوبی به همراه داره حتی بیشتر از اسپری روی لباس خصوصا از فاصله نزدیک
یعنی وقتی عطر، بخشی از بدنت می‌شه…
برای من شخصا، روایح وانیلی یا سنگین و عودی وقتی مستقیم روی گردن یا نبض اسپری می‌شن، کمی مصنوعی به نظر میان. انگار همه متوجه می‌شن که «این یه عطره روی پوستش».
اما دسته‌ رایحه‌های ملیح و گلی که پخش‌ بوی ملایم‌تری دارن، وقتی روی پوست مرطوب (مثلاً با بادی‌اویل کودک یا تریجا جانسون که اسانس نداره برای فیکس کردن عطر) اسپری می‌شن، کم‌کم با حرارت بدن ترکیب می‌شن و یه بوی ملایم و طبیعی از خود آدم منتشر می‌شه.
نه تنها رایحه به‌مرور پخش می‌شه، بلکه اون‌قدر طبیعی و هماهنگ با پوست شما جلوه می‌کنه که اطرافیان حس می‌کنن این بوی خوش از خود شماست،نه از عطرتون.
و این دقیقا همون چیزیه که آدم‌هایی مثل ریانا به‌خاطرش لقب «بوی بهشت» می‌گیرن یا میگن فلان شخص «خوش پوست و تنه» یا ذاتا خوشبوعه یعنی نه صرفا از روی لباس، بلکه از پوست و وجودشون.
وقتی بوی خوش از سرشونه یا گردنتون حس بشه خصوصا توی این گروه بویایی،تأثیر عمیق‌تر می‌شه، چون دیگه فقط یه رایحه نیست، بلکه بخشی از شما شناخته میشه