جناب آقای سخی گرانقدر
خانه معطرمان عطرافشان دیشب و امشب من رو دوباره به یاد داستان‌ها و نمایشنامه‌های ارزشمندی که سال‌ها قبل مطالعه کرده بودم انداخته...
پندار، گفتار و کردار پدربزرگ گرامی شما ذهن من رو برد به دیالوگی از نمایشنامه "موسیو ابراهیم و گل‌های قرآن" از "اریک-امانوئل اشمیت" که موسیو ابراهیم خطاب به مومو چنین گفت:
What you give, Momo, is yours forever. What you keep is lost for all time!
...و اکنون دیگر شکی در این قانون طبیعت ندارم...
از شما ممنونیم آموزگار مهربان و سخاوتمند ما

درسته فرنیا جان، شخصیت راوی داستان بنا به شرایط زیستی خاصی که داشت تا حدودی ضعیف‌النفس و بدون اعتماد به نفس شکل گرفته بود، که در دنیای واقعی هم کم نیستند چنین افرادی، و بانو دوموریه بسیار زیبا چنین افراد با چنین ویژگی‌هایی رو در قالب شخصیت راوی به نمایش گذاشته‌اند، و همچنین در مقابل، شخصیت قوی افرادی چون ربه‌کا رو؛
و اما روی سخنم با پایان پی‌رنگ داستان هست و اتفاق به دور از انتظار و به یاد ماندنی‌ای که در پایان داستان شاهدش بودیم، زمانی که آسمان مندرلی باشکوه به سرخی گرایید و... :)
و در پایان سخن، ربه‌کا اثری بسیار خواندنی از بانو دافنه دوموریه هست که مطالعه اون رو به همه عزیزانی که مطالعه این اثر رو تجربه نکردن پیشنهاد می‌کنم. ♡

جناب آقای Eric Revo
به نظر من برای یک بار هم که شده این داستان زیبا رو تا پایان مطالعه بفرمایید، به نظر من طرح داستان ربه‌کا علاوه بر آغاز و میانه جذاب پایان بسیار جالبی هم داره، لحظه اول بعد پایان شاید مخاطب تصور کنه با پایان باز روبه‌رو هست، ولی وقتی آغاز داستان رو به یاد بیاره متوجه پایان بسیار جالبش می‌شه
امیدوارم مطالعه بفرمایید و لذت ببرید...

روحشون شاد و قرین رحمت...

از روزی که در اولین ملاقات هوایت را نفس کشیدم و غرق در شادی شدم تا به امروز هر روز بیش‌تر از روز پیش از من دورتر می‌شوی...
چرا؟!

Womanity Mugler...
این بانوی زیبا و باوقار اما مغرور...
که در اولین ملاقات مرا با عطر روشن و شفاف انجیری‌اش مجذوب خود کرد...
روزها می‌گذشتند و او هر بار نقابی از چهره می‌افکند...
روزی چهره‌ای گس از عصاره‌ی درخت و برگ انجیرش نمایان‌تر بود و روزی چهره‌ای شور و به دیدگان من اندکی چرک‌آلود از عصاره‌ی خاویارش...
پس آن چهره‌ی اولین ملاقات چه؟!
او هر روز که موعد ملاقات می‌شد کم‌تر و کم‌تر چهره‌ی شیرین و انجیری‌اش را بر من می‌نمایاند...
و من هر روز بیش‌تر و بیش‌تر تلاش می‌کردم تا خطوط اخم‌هایش را از هم باز کنم اما اخم‌هایش بیش از پیش در هم می‌رفتند...
چندین ماه به ملاقات هم نیامدیم...
امیدوار بودم که در اولین ملاقات بعد از فراق دوباره چهره‌ی شیرین نخستینش را بیش‌تر بر من نمایان کند...
اما نه، هرگز چنین نشد...
و اکنون من و این بانوی زیبا و مغرور دور از هم به تماشای هم نشسته‌ایم... او قهرآلود... و من دل‌شکسته...

نازنین بانوی جان...💔🥀

مهتاب جان
می‌تونم بپرسم این عطر رو از کجا تهیه فرمودید؟

استاد گرانقدر
تبریک بی‌کران...
و
عشقتان جاودان...

در حد تجربه خودم، یه پیشنهادی دارم، اینکه اگه براتون ممکنه یه مدتی از عطرتون استفاده نکنید و حتی اگه براتون مقدوره در این مدت دور از دیدرستون نگهش دارید تا کاملاً بین شما و عطرتون فاصله ایجاد بشه، و بعد از چندین ماه دوباره سراغش برید، با این کار ممکنه حس تهوعی که بعداً در شما بوجود اومده از بین بره، بخصوص اینکه در حال حاضر به دلیل گرمای شدید هوا احتمال اینکه خیلی از روایح و یا حتی طعم‌ها باعث ایجاد حس تهوع بشن زیاده، مخصوصاً اینکه هالووین رایحه کمی شیرینی هم داره و از نظر من عطر کاملاً خنکی هم نیست
خودم الان دیگه هالووین رو ندارم ولی در حال حاضر همین کار رو با وومنیتی عزیزم انجام میدم به امید اینکه بعد از مدتی حسم بهش به حالت اول برگرده و بتونم بپوشمش💔
امیدوارم بعد از مدتی این حستون از بین بره و دوباره از رایحه هالووین نهایت لذت رو ببرید💜

inas عزیز
برای من هم موقع استفاده از این عطر همین تجربه پیش میومد؛ مطمئن نیستم ولی احتمال میدم به دلیل نت‌های دریایی و یا برگ موز و یا ترکیبشون چنین حالتی پیش میاد