این عطر رو جناب سعید رضایی شوشتری بهم معرفی کرد. ممنونم بابت این معرفی فوق‌العاده 🙏

ترکیب ماهرانه، یونیسکس، عطر روزمره مناسب پاییز و زمستان، با یه شباهت به بیانکو لاته.

چرا شبیه‌اند؟
هر دو گورمند شیرین-شیر. انگار DNAشون یکی‌ست. ولی ریممبر می آرامبخش، دلنشینه و ساختار داره. بیانکو خطی و بی عمقه، یه کم مصنوعی.

فرق اصلی:
توی بیانکو، شیر و وانیل جلو میاد، بوی کیک و بستنی میده. ساده‌ست، اعتیادآوره، همه دوست دارن. تو ذهن می‌مونه چون دلچسبه، چون شیرینه، چون بوی خوشایند یه دسرِ به‌یادموندنی رو میده.

توی ریممبر می، شیر بغلِ هل نشسته، چای دم‌کشیده لای گل‌ها خوابیده. یعنی تو بوی دسر نیستی، بوی خاطره ای.
تلخی چای و هل، شیرینی رو مهار کردن. نتیجه شده: ادویه‌ای، کامل‌تر، نسخه‌ی شیک‌پوش و بالغ‌تر همین سبک.

اما ریممبر می فراتر از اینهاست. این عطر قرار نیست فقط خوشبوکننده باشه، می‌خواهد حضور تو را در خاطر کسی ثبت کند. اینجا عطر تبدیل می‌شود به نشانه، امضا، یا ردّی از آدمی که رفته اما خودش را در بو جا گذاشته.
هر وقت بوی آن عطر به مشامش خورد، یاد تو بیفتد. نه فقط یاد عطر.

واژه‌هایتان عطر خودشان را داشتند؛ متنی که بوی خوش ادبیات و نگاه ظریفتان می‌داد. از آن «خنده‌های تمشکی» تا انتهای نوشته، واقعاً لذت بردم.

می‌خواستم توضیح دهم که آن «حس مشترک ناخوشایند» در این دو عطر برای من چه بود، شاید برای دیگران هم مفید باشد.

در عطر Ole، بین رایحه میوه‌ای و استوایی زیبای شروع، یک نت شور/دریایی و کمی خاکیِ آزاردهنده ظاهر می‌شه که برایم غیرقابل تحمله. جالب اینکه حس بسیار مشابهی را سال‌ها پیش در عطر Thierry Mugler – Womanity (که رایحه انجیر دارد) نیز تجربه کرده بودم.

با این مقایسه، به این نتیجه شخصی رسیدم که به نظر می‌رسد به یک دسته از ترکیبات سبز-خاکی یا معدنی که در هر دو عطر وجود دارد، حساسیت دارم. این ترکیبات ممکن است برای بازسازی حس برگ‌های سبز، رطوبت خاک یا فضای دریایی به کار رفته باشند و برای من به شکلی نامطبوع تبدیل می‌شوند. (در Womanity این حس با انجیر همراهه، و در Ole احتمالاً از طریق مواد دیگری ایجاد شده).

در مورد Flamenco نیز، اگرچه خانواده رایحه‌ای متفاوتی دارد، اما احتمالاً یک ماده پایه‌ای مشترک در «امضای این برند» وجود دارد که برای من حس «عرق تند» تعبیر می‌شود.

«آنی» یک وانیلِ پیچیده و خوش‌ساخت
حس می‌کنم بیشتر مناسب آقایان یا بانوانی با سلیقه‌ای جسور و مدرن باشه
من از نت پایانیش خیلی خوشم اومد
این عطر یک پارادوکسِ جذابه در حین نرمی و ملایمت، این‌همه ماندگار. حسی غریب و آشنا، که نه رهات می‌کنه و نه خودنمایی؛ فقط هست.
یک وانیلی متفاوت؛ تجربه‌ای نرم، دل‌پذیر، دنج اما پیچیده. مثل یک همراه نجیب، با حضوری قدرتمند ولی بی‌حرف. لوکس اما آرام. نه فریاد می‌زنه، نه خودش را به رخ می‌کشه، اما حضورش و نمیشه انکار کرد.

دو عطر از این برند رو تست کردم (Ole و Flamenco). با وجود احترام به کیفیت ساخت بالا، متأسفانه در هر دو یک حس مشترک ناخوشایند حس کردم که با شیمی بدن من سازگار نبود. نشون می‌ده حس‌بوایی من با امضای این برند همخوانی نداره! قطعاً تست شخصی روی پوست لازمه

این عطر یه انتخاب "شخصی-حسی" هست، نه یه عطر "نمایشی".
هدفش جلب توجه از راه دور نیست، بلکه ساختن یه حباب گرم و شیرین توی حریم خودتونه.حسی که میده، یه آدم راحت، خونگرم و با حس شوخ‌طبعی شیرین رو نشون میده، نه یه چهرۀ رسمی و جدی رو.
اگه دنبال عطری هستین که مثل یه آغوش شیرین ،یه دسر گرون قیمت و یا یه لحظه آرامش تو یه روز سرد زمستونی باشه، این عطر عالیه. اما اگه دنبال یه عطر رسمی و خاص برای مهمونی هستی، بهتره دنبال گزینه ی دیگه ای بگردین.

تویلی هرمس... یه عطر خیلی شیک و تمیزه، واقعاً حس لوکس و براقی داره. کیفیت ساختش هم که دیگه مشخصه؛ هرمس همیشه کارش حرفه‌ایه. من خودم گاهی میزنمش، ولی رایحه‌شو دوست ندارم.
اگه توی مغازه یا خیابون از کنار کسی رد شم که این عطرو زده، حتماً لبخند میزنم و خوشم میاد، ولی برای خودم دیگه نمیخرمش.

تعجب می‌کنم چطور یک رایحه می‌تواند همزمان اینقدر گرم و سرد باشد؛ مثل یک آغوش گرم که برای همیشه با یک خداحافظی سرد به پایان رسید.

عطر My Way یه عطر شاداب، جوان‌پسند و باکیفیته.
تابستون که تستش کردم، برام خیلی تند و شیرین بود.
اما تو هوای خنک بهار و پاییز، کاملاً متعادل میشه و تبدیل به یه عطر شیک و دلنشین برای روزهای خنک میشه.
پخش‌بو و موندگاریش هم بسیار خوبه.

برای پیدا کردن یه عطر خوب، لازم نیست هزینهٔ زیادی کنید. گاهی سادگی، نتیجهٔ بهتری داره.

داستان عجیبی با این عطر دارم!
پارسال Don’t Be Shy تستش کردم با اینکه
عطر معروف و لوکسیه، من دوسش نداشتم!
ولی امسال دوباره تستش کردم بدم نیومد ،بوی شیرین و ملایمش
برام حس نوستالژیک داره ، انگار بوی آدامس یا خمیردندان خاصی
از دوران کودکیمه.
بعضی روزها که حال و هوای آرام و بی‌خیالی دارم، می‌زنمش
و از ملایم بودنش لذت میبرم
یه جور رابطهٔ دوستانه بدون شور و هیجان داریم باهم.