رایحه‌ای از خیانت

ملغمه‌ای است از روایح فلورال و نسبتا پودری. رزی لطیف در پرده‌ای از بنفشه و در بستری نرم از چوب صندل. در ادامه حضور محدود اما محسوسی از زنبق و وانیل با تمی تا حدی شیرین اما کاملا به اندازه و دست آخر روایحی خفیف از ادویه که در این همهمه چندان توانی از عرض اندام ندارند. عطر بنا بر نوع رایحه و پس زمینه ذهنی عطار و توصیفات زیر به نظر بنده کاملا زنانه است. با پرفورمنسی متوسط و مطلوب.

گلبرگ‌های رز پراکنده در صحنِ مجلس رقص.. زنی رقاصه در لوای بارش گلبرگ‌ها در فضایی مبهم و رازآلود. شعاعی از پراکندگیِ نور که آرام و آهسته بر اندام موزونِ ماتا هاری شعله می‌زند و همزمان تاریکیِ قلبِ رنجور او بر تمام سالن سایه می‌اندازد. برهنگیِ محصور در چشمانِ مسخ شده‌ی مردانی جستجوگر در پی لحظاتِ اغواگرانه. شمیمِ انتقام از زندگی‌ِ نازیسته در تزلزل میان خوبی و شر. صدای کوبیدن چوب حراج بر قلب زنانه‌ و سرانجام سکوتی دهشتناک. فرو ریختن تمامیِ شهرتِ آمیخته به لذتی رنج‌وار و یا شاید رنجی لذت‌وار و ماندگاریِ نامی که از آن به خیانت یاد کنند.

1876 زادروز ماتا هاری است. زنی که زندگی‌اش تنیده میان خوشبختی و تیره‌روزی بود. رقاصه‌ای نه چندان خوش‌نام که راز نجات از فلاکت را در دلربایی از مردانی از طبقه‌‌ی اشراف می‌جست. او را به عنوان exotic dancer معرفی کرده‌اند. یعنی رقاصه‌ای که در حین رقص لباس‌هایش را از تن به در می‌کند. شهرت ماتا هاری تا بدان‌جا پیش رفت که خود در انتخاب مردان با نیم یا تمام نگاهی به دلارهای در لوای جیبشان دست بالا داشت. امتداد شهرت وی تا آغاز جنگ جهانی اول پیش رفت تا پس از شایعاتی مبنی بر دریافت پول از سفارت آلمان، از سوی سازمان جاسوسی فرانسه به اتهام جاسوسی بازداشت و سرانجام در مسیر رهسپاری به جوخه اعدام، برای دو راهبه‌ی همراهش دست‌هایش را تکان داد و برای کشیش ایستاده در محل بوسه‌‌ای حواله فرستاد.

نیشانه پاپیلفیکو رو می‌توان از زمره عطرهایی با رسته اسپایسی_چوبی گنجاند. عطری نسبتا سنگین با محوریت روایح تند و تیز اسپایسی، وجهی گرم از لوندر، گشنیز و خزه که نت هل برآیند محسوس‌تری هم دارد. عطری شیک، با وقار و مناسب استایل رسمی و ترجیحا کت و شلوار است.
اگر بخواهم نظر شخصی‌ام را دخیل کنم، با همه محاسنی که دارد مرا راغب به خریدش نخواهد کرد و این البته جنبه سلیقه دارد. این عطر برای من از چیزی که می‌توانست باشد، سنگین‌تر است. مشابهین کمی هم ندارد. از اسپایس اند وود کرید که بگذریم(با برجسب قیمتی خاص خود)، عطر بویس میستیک از هوبیگانت مثال دیگر است. در پاپیلفیکو شفافیت بویس میستیک را شاهد نیستیم. آن طراوت و تازگی و خلوص را هم. گویی پاپیلفیکو شفافیت نت‌ها را فدای ارتقای ماندگاری و پرفورمنس عطر کرده است. بنابراین انتخاب با شماست: شفافیت نت‌ها یا پرفورمنس بیشتر!

از بهترین‌های طیف گورماند در وادی عطر به زعم بنده. از برندی خاص با بهره‌گیری از متریال طبیعی که توضیحاتش در صفحه برند در عطرافشان گویای همه چیز است.
هنرنمایی بی‌نظیر از آمیختگیِ ریشه زنبق و شکلات. هر دو پا به پای هم با ملاحتی تمام قدم‌زنان اما وسوسه‌انگیز و به غایت اغواگر. محوریتِ عمده عطر با این دو دلبر است. اندکی طعم ترش با حضور نت‌های ترنج و نارنگی ماندارین. نقطه عطف این عطر، عودی است که طبق گفته برند به نحو کاملا طبیعی عصاره گیری شده است. این عود، به شکلی نسبتا محو در پشت پرده حضور دارد؛ اما گویی نقش او نخست، ایجاد قوام و استحکام در هرم نت‌ها و دیگر، ایجاد توازنی مهم در عدم سوگیری عطر به وجهی کاملا زنانه است. روایح ادویه‌ای نیز در آن لابه لا بدون دخالتی جدی در بطن رایحه پرسه می‌زنند. شامه‌ای وسواسی و به شدت ایرادگیر می‌خواهد تا این رایحه را پس زند!

چندین شاخه رز در بستری از برگ بنفشه. بیشتر میل به زنانگی دارد. خیلی خیلی نرم و البته مقداری هم پودری، نه آن قدر که پوشش‌اش برای مردان ناممکن شود. در زمینه‌ای سبز و باطراوت. عطری است بهاری. لطافت از سر و رویش می‌بارد.
ضرباهنگی است نهایی.. آن هنگام که با یک نت موسیقیایی پرده در تاریکی فرو می‌افتد و تمام شور و احساساتِ نمایشی عاشقانه یکباره خاموش و به محاق می‌رود. همان‌ جا که پس از درازنایی از عواطف، آگاهانه واپسین دیدار و لمسِ میان دو سایه شکل می‌گیرد.
آیا پوشیدنش برای آقایان ممکن است؟ آری چرا که نه. البته نه. بستگی به درونیات او دارد. احساس می‌کنم این عطر آن قدر که برای زنان احتمالا جنبه‌ای فرح‌بخش دارد، برای مردان می‌تواند غم‌آلود باشد!

درود و ارادت جناب خردمهر
حرف دل ما رو زدید. آرزوهای ما از کجا به کجا تقلیل یافت و دست آخر همان هم دریغ شد...👌

همه چیز سفید، نورانی و پاکیزه. بی هیچ آلایشی. ملحفه‌های سفید بر تارک شاخه‌های کبود درختان آویزانند. اوایل قرن نوزدهم میلادی است. یا شاید هم هجدهم. مقداری بوی کهنگی از فضای زیرزمین کلبه به مشام می‌رسد. پرسه زنان لابلای انبوه ملحفه‌های سفید. صورتم درونِ خنکای خیس ملحفه‌ها می‌لغزد. دخترکی سفیدروی با ربدوشامبری که زیر نور آفتاب، سفیدی‌اش چشمانم را می‌زند، در پشت ملحفه‌ها به ناگاه مجسم می‌شود. در آغوشش سبدی از البسه تازه شسته شده. نسیم باد به گرامیداشت حضور مقدسانه‌اش، ملحفه‌ها را به اهتزاز در می‌آورد. چونان پرچم سفیدِ صلح. بوی آرامش، سکوت و مهربانی. عاری از کینه، دروغ و تظاهر. این عطر خاصِ رسته‌ای از راستگویانِ بانو است. همانان که بی آلایشیِ درونشان همرنگ ربدوشامبر سپید رنگشان است!

هنگام تست دوباره و مشاهده لیست اسامی نت‌های عطر، ناخواسته به دنبال متهم در میان نت‌ها می‌گشتم و همزمان یاد گفته ساموئل بکت در مالون می‌میرد افتادم: "متهم کردن واژه‌ها هیچ فایده ای ندارد. واژه ها از معانی‌ای که به ذهن متبادر می‌کنند، بی ارزش‌تر نیستند."
نایت فلایر ملغمه‌ای است برای خودش. آشی است شوربا! نت‌های ناهمگون در دل یکدیگر. حس و حالی ترش و شیرین اما چرمی؛ خاکی اما میوه‌ای. ترشی‌اش برای من دل‌آزار است. تم میوه‌ای با حضور نسبتا محسوس موز و دیگر میوه‌های استوایی که در زیر پهنایی از خاک خیس مدفون شده‌اند.
در مجموع عطر بسیار خاص و سخت‌پوشی است که از این برند خوش‌نام هم غیر از این انتظاری نمی‌رود.

در رمان خشم و هیاهو، شخصیت "بنجامین" که دچار اختلال روانی است، آن‌گاه که خواهرش کندیس به او نزدیک شد، گفت: "کدی بوی درختان باغ را می‌ده!"
یادآوری این رایحه از سوی بنجامین به منزله عطر خوش درختان نیست. برعکس رخدادهای ناهنجار و مبتذلی را یادآوری می‌کند.
و اما بلو رابلو! آغشتگی صمغ‌های درختان در بشکه‌ای از سرکه که حالت ترشی و تخمیری به خود گرفته! نمی‌دانم آدم با بوییدنش قرار است یاد چه خاطراتی بیفتد! اینجا هیچ خبری از رایحه میوه‌های خشک شده و شراب و روایح دلچسب نیست. نت‌ها در اوج بی‌سلیقگی در جوار هم چپانده شده‌اند.

عطری برگرفته از سبک هنری معماری گوتیک در قرون وسطی
عدد ۱۱۴۴ بر نام این عطر برگرفته از تاریخ شروع هنر گوتیک در فرانسه است که بر جنبه‌های هنری خاص دلالت می‌کند و اختصاصا در هنر معماری در پی ارتقای وجه مذهبی کلیسایی بوده که در بازسازی کلیسای سن دنی فرانسه نمود یافته است که در سال ۱۱۴۴ میلادی تکمیل شد.
این عطر به معنای واقعی شاهکار، به دنبال تصویرسازی معنوی از فضای سرد نمور دیوارهای سنگی کلیساهای به سبک گوتیک است. بنابراین تفاوت بزرگی که با دیگر عطرهای کلیسایی دارد این است که در پی القای وجه کندری داخل کلیسا نیست.
برای فهم بهتر، تصور کنید به دیواره های سنگی و سرد کلیسایی تاریخی نزدیک می‌شوید و دستانتان را بر سنگ‌های بیرونی کلیسا می‌گذارید و آهسته صورت و بینی خود را به دیواره می‌چسبانید و خنکای مقدسانه‌ای، تمام صورت و گردنتان را در بر می‌گیرد.(جنس درب باتل نیز همین نکته را یادآوری می‌کند.)
اینجاست که با رایحه‌ای دلپذیر و مسحورکننده با محوریت وجه آروماتیک برگرفته از مشک سفید و کهربایی خاص با تمی پودری مواجه می‌شوید. همه چیز در نهایت پاکیزگی است. قداست در وجه اعلی نمایان است.

لورفلاین به معنای یتیم عطری مرموز و خاص از سرژ لوتانز که برگرفته از داستان زندگی شخصی آقای لوتانز است.
محوریت رایحه با مشک در حالتی تمیز و اتو کشیده و کمی پودری است. روایح اینسنسی در کنار مشک نیز حضور دارند اما مطلقا تاثیری منفی و مخرب بر تم تمیز و پاکیزه مشک ندارند؛ بلکه در ترکیبی ایده آل و تحسین برانگیز، حالتی سرد، غبار آلود و مرموز به عطر می دهند.
گویی عطر به دنبال القای حسی مادرانه برگرفته از خاطرات مبهم و رمزآلود دوران کودکی آقای سرژ لوتانز است.