چرا که نه! حتما حتما، رسید داگلاس ببری خان رو هم دارم که اگه شد بفروشمش چون وضع خرابه، برای روزهای خوش اروپا نشینی بود نه این روزهای سیاه 😂

ایتالیایی ها بوولگَری می گن، تو ایران در حد سوسیس بُلغاری ، یه اُ می ذارن پشتش، تجربه من و ببری خان ، تایگر رو می گم ، شبیه رابطه با یه پارتنر روانی ولی جذابه، یه روز اعصابت از کاراش خورد میشه باز با یه لبخند خرت می کنه، یه روز می گی لعنت بهم که باهاشم بعد که جلوت ازش تعریف می کنن می گی نکنه ایراد از منه، ببری خان همینه، به شدت همه ازت تعریف می کنن چه بویی ، خوش بو هم هست، اما گریپ فروت برای من یه جوریه، درست مثل قضیه انبه تو گاد آف فایر. بوی شفاف از لیموی تازه و زنجبیل که بعد با یه کم‌چوب که بوی امبروکسانه و گریپ فروت قلبشو تشکیل میده، هم دوست دارمش هم نه، حالا یکی اون زیر کامنت گذاشته ببری بوی آب لیمو میده، یا ببری ضعیفه و ماندگاری نداره، ظاهرا گربه کوچه مش عباسو به جا ببری خان بهش انداختن، ببری خان هم قویه هم خوش بوئه و هم بوی آب لیمو نمی ده که هیچ بوی غنی داره و هم خودش بسیار گرونه، زیر راه پله های مترو نمی شه حتی کرک و پشم های ببری خان رو خریدش. راستی پسر دایی بدون امبروکسانش ل ایمنسیت از لویی ویتونه

نیش ۲ میلیون و سختی رفتن به استفاوه از دیزاینر با ۴۰۰ ۵۰۰ تومن؟ فکر کنم زندگی با ما سر شوخی داره، الان ماها برای عربی ۴ ۵ تومن هزینه می کنیم، دیزاینر های ۵۰۰ اون زمان شده ۲۰ میلیون به بالا و نیش هم که خدا داند...
با این حساب فکر کنم چند سال بعد یکی بهم ریپلای کنه بگه چیییی عربی ۵ میلیون؟!!!

پس بزار یه خاطره بگم بهت سال ۹۶ ، پاریس بودم با دوستم، بی هوا قدم می زدیم تا وقت بلیط لوور ما جور شه رفتیم تو یه پاساژ، تو قسمت پایینش یهو دیدم غرفه ی تام فورد بود، لاین پرایوت اون روزهاش بود اصلا نمی دونم اون روز چی رو برام تست داد ، خیلی خیلی خوشم اومده بود ازش، عجب بویی، بعد پرسیدم قیمتشو گفت ۲۵۰ یورو، دوست من تازه از ایران اومده بود می خواست بخره حساب کتاب می کرد بهم گفت فلانی به نظر می ارزه ۹۵۰تومن یا نه، بعد گفت ۹۵۰ تومن به جاش می تونم سفر کنم فلان بسان، الان شده ۴۵ میلیون. با این شیب آیا شبیه فیلم علمی تخیلی نیست بگم تام فورد ۴۵ میلیونی این روزها ۶ سال بعد دو میلیارد و صد و پونزده میلیون تومانه؟ میگی امکان نداره؟ اما ۴۷ برابر شده پس می تونه بازم ۴۷ برابر شه

نه عطرها ظالمن و نه خاطرات ،زندگی تلخ و شیرینه، درست مثل شکلات، مجموع روزهایی که داشتیم و تلخی و سختی ها و آدم هاش موجب شده اینی باشیم که الان هستیم،
تو ماشین آینه وسط کوچیکه و شیشه جلو بزرگ برای اینه که جلو مهم تره و اون چیزی که پشت سر می ذاری فقط برای دیدن و مراقب بودن از آسیب ندیدن، منظورم اینه الان رو باید دریابیم که تلخی کمتری بسازیم برای هم، درسته غیر ممکنه تلخی نباشه اما میشه کم ترش کرد، توصیفاتت هم درست و دقیق بوده از این کار، کاملا موافقم با کامنتت

به فرض افزایش قدرت خرید، اوضاع مردم میشه مشابه اروپا، باید بپذریم که اول اینکه اطلاعات راجع به ادکلن ها بیشتر برای علاقمندانشه، عموم مردم دنیا می خوان صرفا چیز مدرن و خوشبو پوشیده یاشن و چیزی که اثبات شده رو انتخاب می کنن، فکر کن خود سفورا محصولات دیور ساواژش هی تسترهاش تموم میشه و نصفه نیمه اس اما ژیوانچی همیشه پر پره، دلیل انتخاب عموم از چندکار صرفا عامه پسند بودنش نیست می تونه باشه اما عامل اصلیش نیست بیشتر شناخته بودن اون کاره، در ایران این بویی که برای همه می گن بوی اونتوسه ۹۹ درصد اوقات یا عطر فیکه یا اماراتی یا اسانس مترویی، واسه همین این رایحه نیست که تکراریه این اسم و اون خونه بو هست که تکرار شده، اونتوس هیچ وقت صرفا هایپ نشد مثل لطافه اسد و یارا که بعدش که موجش بخوابه بگن چه بوی مصنوعی و فیکی، برای خانه عطرسازی گرون قیمت بود و رایحه اش همچنان با کیفیته، ولی اگه منظورت اینه که بویی باشه که کسی بوشو اصلا نشنیده باشه و بعد ازت بپرسن چی زدی و تو بگی فلان بسان بله کارهای غیر معروف غیر دیزاینری انتخاب های بهتری هستن هر چند من کریدو زدم و از ده ها نفر پرسیدم بوم چطوره خیلی دوست داشتن اما کسی اونتوس رو نمی شناخت چون همه مثل ماها عطریاز نیستن.

Juice world - lucid dream
گفتم هلنا بیا یه ادکلنم رو تست کنیم، گفت دایی باز ادکلن جدید گرفتی؟ گفتم جدید نیست از قدیم مونده، نترس ساواژ نیست، هلنا تینیجره ، با خنده تو راهرو گفت اه ساواژ خززززز ،عمو علیرضا می زنه هی بهش می گم از بوش بدم میاد و پسری که بوشو بده کنسله، رسیدیم اتاق گفتم بشین رو صندلی نشست، کشو رو باز کردم انتها بود، انتهای انتهای ادکلن های رنگا وارنگ، گفتم هلنا چشاتو ببند، گفتم این بوش ساواژ نیست ولی تو اون خونه هاس، رو دستش زدم و پنهونش کردم، بو کشید چشات باز شد با لبخند وایییییییی چه خوش بوئه دایی جون،انگاری ساواژیه که خیلی خیلی باکلاس تر و بازتر و خنک تره خیلی خوش بوئه،گفتم این بو رو یه پسر بده چطوره گفت عالییییههه دستمو از پشت دراوردم گفتم هلنا این ساواژ اصلیه با حالت فان گفت ازش یاید عذرخواهی کنم چقدر خوش بوئه چقدر فرق داره با همه ساواژهایی که به بینیم خورده چرا پس با ادکلن عموم فرق داره؟ جلوش نشستم گفتم ادکلن عموتو نمی دونم فقط خواستم بهت بگم دقیقا دنیا همین شکلیه پر آدم های فیک و کپی که می خوان ادای آدم های اصیل رو در بیارن، حرف ها و حتی کارهاشون در ظاهر شبیهشه ولی این کجا و آن کجا! پسر مسئولیت پذیر واقعی کجا و کسی که اداشو در میاره کجا،مردی که پناه میشه برای پارتنرش کجا و کسی که اداشو در میاره کجا، آدم غنی کجا و آدم نو کیسه کجا، ادای روشن فکر داشتن کجا و با شعور واقعی کجا، خیلی خیلی فرق داره همه چیز. گفتم اما اصالت مهجوره کسی قدرشو نمی دونه پیدا نمیشه باید پیداش کنی

احد جان در اروپا که تا ۲۰۲۴ هنوز عربی ها باب نبود و اصولا اسانس مترویی هم پیدا نمی شد و این ادکلن هم ۳۰۰ الی ۴۰۰ یورو بود و تنها مشابه اقتصادیش با عملکرد پایین تو اروپا ویبرانت لدر زارا بود، باز چرا اونتوس اولین پیشنهاد برای مردهایی بود که بالای ۲۵ سال دارند و دنبال رایحه مدرن بودند؟
چرا تو جهان آرمان کلاب پر فروش ترین ادکلن شد؟
کرید اونتوس به خاطر این محبوب شد چون پاسخ صنعت به سلیقه عموم مردها بود تلخ و خنک و شیک و مردونه.
نه پناهی بود برای مردهای سفید پوست امریکا و نه چیز دیگه ایی، حالا عملکردش دست خوش تغییر شده و نمی ارزه به نظرم، بله، اما تاکید می کنم هیچ مشابه ایی شبیه به خودش در نیومد در مقابل رایجه اصلی امثال آرماف ها بوی شیشه پاک کن لیمو میدن، این گزاره معروف تو فرگرانتیکا و رددیته فقط کافیه اصطلاح lemon cleaner armaf club رو سرچ کنی ببینی چه داستانیه.
تموم حرف من این بود رایحه اصلیش هیچ وقت تو خیابون بو نمی کنه آدم دقیقا این داستان برای ساواژ هم اتفاق افتاده، ساواژ ائو دی تویلت رو بو کنی تمام سلولهای ریه ات خنک میشن اما بوی ساواژ خیابون ها سردرد آور و تند و گرم و نت های پرت و پلاست.
حرفم اینه بیشتر از اینکه رایحه تکراری شه اسم تکراری شده.

می دونم کلی زحمت شد براتون ، یه دنیا ممنون بابت وقتی که گذاشتین و نوشتین همشون رو❤️

سجاد جون، این ادکلنه نه تنباکو داره نه سیب نه دارچین و نه ادویه و نه چوب کندر،قلیون سرا و دو سیب و اینا با پسیفیک چیل؟