dunhill - Dunhill Desire Blue

دیزایر بلو از عطرهاییه که باید ده پانزده بار اسپری کنی تا یه خورده رایحه اش به مشام برسه ،عطری متوسط و کم فروغ و غیرقابل اعتماد , ترجیح میدم سی میل از دولچه گابانا لابت بلو اُ اینتس تهیه کنم تا دانهیل بلو .

این نخستین عطری‌ست که همسرم برایم خریده؛
و همین جمله کافی‌ست تا Desire Blue دیگر فقط یک عطر نباشد، بلکه به چیزی شبیه یادگارِ یک عشقِ تازه‌جوشیده و عمیق بدل شود؛ به شیئی کوچک، شیشه‌ای، آبی‌فام، که درونش نه فقط رایحه، که تپشِ دست‌های او، مکثِ نگاهش، و نرمیِ دلش پنهان شده است.

وقتی درِ شیشه را باز می‌کنم، انگار شب، آهسته پرده از چهره برمی‌دارد.
بویی بلند می‌شود که شبیه مهِ آبیِ سحرست؛ مهی که بر شانه‌های شهر افتاده و همه‌چیز را کمی غمگین‌تر، کمی زیباتر، و بسیار رازآلودتر کرده است. این عطر، بوی روشنِ آرامش نیست؛ بوی عاشقانه‌ای‌ست که در تاریکی گفته می‌شود. بوی آن لحظه‌ای‌ست که دستِ کسی را در تاریکی می‌گیری و هنوز چیزی نگفته‌ای، اما جهان، به طرز مرموزی، از همان تماسِ کوتاه، تمام حقیقتش را فاش می‌کند.

Desire Blue برای من مثل نامه‌ای‌ست که با جوهرِ آبیِ شب نوشته باشند نامه‌ای که در آن کلمه‌ها کمتر از سکوت‌ها معنا دارند. هر نتش، مثل قدم‌زدن در راهرویی بلند و نیمه‌تاریک است که انتهایش را نمی‌بینی، اما می‌دانی کسی آن‌جا منتظر توست. عطری‌ست با وقارِ غم، با لطافتِ اندوه، و با آن نوع جذابیتی که فقط چیزهای اندکی خطرناک دارند؛ همان خطرِ شیرینی که در لبخندِ معشوقی هست که بیش از حد خوب می‌شناسدت.

این بو، شبیه آبیِ چشم‌های کسی نیست
شبیه لحظه‌ای‌ست که در چشم‌های او گم می‌شوی.
شبیه انعکاس ماه بر سطح آبِ تیره‌ی شب است؛ نه روشن، نه تاریک، بلکه چیزی میان این دو: یک برزخِ شاعرانه که در آن دل، بی‌اختیار، آهسته‌تر می‌تپد.

و چه چیز از این عاشقانه‌تر که اولین عطرِ تو، هدیه‌ی او باشد؟
انگار بخت، برای لحظه‌ای کوتاه، تصمیم گرفته زبان داشته باشد و به جای هزار وعده‌ی بی‌ثمر، یک شیشه‌ی کوچک آبی را جلوی تو بگذارد؛ شیشه‌ای که در آن، عشق به شکلِ رایحه درآمده است. از این پس، هر بار که آن را بر پوستت می‌زنی، تنها عطر نمی‌زنی؛
خاطره‌ای را بر تن می‌پوشی که از جنسِ محبت است
چیزی که با هر نفس، دوباره زاده می‌شود؛ دوباره می‌لرزد؛ دوباره مثل دودی لطیف از میان انگشت‌هایت بالا می‌رود و در هوای اتاق می‌پیچد، درست مثل حضورِ کسی که دوستش داری، حتی وقتی نیست.

Desire Blue برای من بوی مردی‌ست که تازه فهمیده دوست‌داشتن، یک مفهوم نیست؛ یک زخمِ زیباست.
بوی کسی‌ست که در تاریکی هم، به روشناییِ نامعلومِ یک نفر دیگر ایمان دارد.
بویِ شب‌نشینیِ تنهایی با امید.
بویِ شاخه‌ای‌ست که در باد نمی‌شکند، فقط بیشتر خم می‌شود تا عطری که بر آن نشسته، بهتر در هوا پخش شود.

و حالا این عطر، برای من چیزی فراتر از یک انتخابِ خوش‌بوست؛
نشانِ آن لحظه‌ای‌ست که عشق، بی‌هیاهو، در ساده‌ترین شکلش ظاهر شد:
در شیشه‌ای آبی، در هدیه‌ای کوچک، در نگاهِ همسری که خواست بگوید «من تو را می‌شناسم» —
و این، شاید تاریک‌ترین و زیباترین شکلِ عشق باشد:
شناخته‌شدن،
و با این‌حال،
باز هم دوست‌داشته‌شدن.

خنک و شیرین و کمی ترش ،شایدم تلخ، البته که دریایی اوه یکم نوستالژیک، نه نه اشتباه میکنی مدرن،یا هر چی.... ،من به هیچ‌ کدوم این این نظرات اهمیتی نمیدم. حالو حوصله روده درازی و شعر گفتن هم ندارم.
تنها یه چی در این عطر برام مهمه
اگر رایحه درمانی واقعا درمانی برای انواع دردهای روحی بشریت بود شاید این عطر جزوه ده عطر برتر درمانگر قرار می‌گرفت و دیگر هیچ...

برای من بوی روز هایی رو میده که هنوز می‌تونستم دوست بدارم و عاشق باشم.
اول که اسپری میشه یه بوی تازه و خنک از روایح مرکباتی داره،
اما نه از اون مرکباتی های پررو!
ترکیب ترنج و ماندارین هست که خیلی ملیح و خجالتی خودش رو نشون میده.
کمی که بهش زمان بدی، روایح دریایی بهش اضافه میشه و در کنارش، مرکبات به پختگی میرسن و از بوی ترنجی به سمت پرتقال ملایم میرن.
و در همین مرحله قبل از اینکه رو به افول بره، از سمت Amber ساپورت میشه تا عطر از حالت خامی در بیاد و یه پایان خوش همراهش باشه.
در کل عطر پیچیده ای نیست.
روایح ساده و همه پسند. با موندگاری کم. پخش از اون کمتر.
اما پیچیده تر از این حرفا در ذهن من حک شده.
به یاد ‌آخرین کسی که تونستم دوستش بدارم.
کسی که دیگه نمی‌بینمش و این شیشه رو بهم هدیه داد❤️

همزمان خنکی و شیرینی و کمی ترشی و کمی تلخی به مشام میرسه که خیلی جذابه، واقعا برام قدیمی نمیشه و همیشه یه شیشه کوچک ده میل همراهم دارم.
خیلی ساده و خیلی خوشبو
♦️✨

My heart beats like a drum - a touch of class
این آهنگ و دانهیل آبی بهم چسبیده ان ، وایبشون یکیه ، یه ادکلن دریایی آبی کلاسیک ، جفتشون برای یه سال ان و اصلا دانهیل برای هم چین وایبی طراحی شده، قرار نیست باهاش بری دیت، برای کار نیست کم جون تر از این حرف هاس، قراره از ماشین که پیاده میشی بری یه قدم کنار دریاچه بزنی دانهیل رو بزنی و کنار پارتنرت قدم بزنی، در نظر بگیرین قراره انرژیتون رو زیاد کنه. دیدت باید این باشه. بوش خیلی خوبه بدون کج سلیقگی.

بوی بهشت....
همین❤️

عطر خوشبو و نوستالژیک
ماندگاری و پخش مناسبی هم داره به نسبت قیمت
وقتی بوش میکنم میرم به 15 سال پیش و عاشق این بو هستم واسه بازسازی خاطراتی که داره
حیفه تو کلکسیونت نداشته باشیش

با احترام به عاشقان این عطر
همیشه حس بدی میگیرم از این رایحه. حس یأس و ناتوانی. حس ِ سردی ِ ناشی از ناپختگی و نابلدی. درحالیکه نتهای جذابی هم اجزای تشکیل دهنده رو تشکیل میده.
همچنان با احترام

عطر کلاسیک خنک که یادآور دهه هشتاد،بوی نوستالژی با ماندگاری کم