سرو کوهی

تنها عطری که بیشترین رایحه سرو کوهی رو میشه ازش گرفت همان ایسه میاکی بلو است، سرو کوهی یا همان ارس / مرخ در گویش محلی خراسانی ، بومی خراسان شمالی و در امتداد مرز با ترکمنستان به وفور یافت می شود. جنگلی پر از سرو کوهی در منطقه گلیل خراسان شمالی و درگز در خراسان رضوی که نماد ایستادگی برای مردم این منطقه به شمار می آید، فروردین و اردیبهشت فصل رویش شاخه های جوان سرو است که بیشترین مقدار رایحه رو در همین دو ماه دارد، با ورود به خرداد زمان رویش دانه ها یا همان میوه سرو کوهی است که از عصاره هر دو برای تهیه عطر استفاده می شود. کشت و گذار در لابلای این درختان در دو ماه اول سال خودش یه نوع رایحه درمانی حساب میشه و عطرش کل فضای منطقه رو میگیره، عکس دوم رو امروز ۱۵ خرداد در منطقه گلیل گرفتم، فروردین یکی از شاخه های جوان رو داخل ماشین ام گذاشتم، رایحه اش تا یک ماه داخل ماشین پیچیده بود.

جالب است بدانید که گرازها نقش مهمی در تکثیر سروهای این منطقه دارند، دانه های سرو به مرور زمان پای درخت ریخته و گرازها علاقه زیادی به خوردن این دانه ها دارند، این دانه ها تماما در سیستم گوارشی حیوان هضم نمی شود و قسمتی از آن که قابلیت تکثیر مجدد دارد به هنگام دفع خارج می شود و فضولات حیوانی نقش کود و محافظ رو برای این دانه ها ایجاد می کنند و هر جا فضولات گراز دفع شود احتمال رویش درخت سرو وجود دارد. منطقه گلیل یک پارک ملی محافظت شده است و حیوانات وحشی زیادی از جمله گراز در این منطقه تحت حفاظت می باشند.